سه شنبه ۲۷ حوت ۱۳۸۷ جسد شهید سردار محمد داوود خان،
نخستین رئیس جمهور افغانستان همراه با اجساد شانزده نفر از اعضای خانواده اش در
کابل در یک مراسم رسمی، در یکی از تپه های سرسبز جنوب غرب شهر کابل که از این پس
به نام "تپه داوود خان" مسما شده، به خاک سپرده شدند
این اجساد حدود ده ماه پیش در حاشیه
شرقی شهر کابل در نزدیک زندان پلچرخی از دو گور دسته جمعی کشف شدند.
محمد داوود خان به دنبال کودتای نظامی
هفتم ثور سال ۱۳۵۷ از سوی حزب دموکراتیک خلق افغانستان به رهبری
نور محمد تره کی، با جمعی از اعضای خانواده اش نا جوانمردانه در ارگ ریاست جمهوری به شهادت رسید.
بسیاری از مردم در افغانستان باور
دارند که داوود خان برنامه های خوبی برای پیشرفت و ترقی این کشور داشت اما کودتای
هفتم ثور، فرصت عملی کردن این برنامه ها را از او گرفت.
همکار جوان و با
استعداد ۲۴ ساعت اجمل سرحدوال به این مناسبت پارچه شعری را سروده است که تقدیم شما
عزیزان خواننده مینمایم و روانش را شاد
میخواهم .
معارف افغانستان از دير گاهي با مشكل كتاب و نصاب درسي
روبه رو بود. زيرا در گذشته هر نيرو و هر قدرتي در كشور ما دست به ساختن نصاب
تعليمي در منطقه هاي زير نفوذ خود مي زدند و به نحوي با آن تجارت مي كردند. از اين
بابت در چند سال اخير شاگردان ما با مشكلهاي فراواني دست به گريبان بودند. اما از
سال گذشته به اين سو وزارت معارف افغانستان تلاش
داشت تا اين نقيصه را بر طرف سازد. سال گذشته چند كتاب درسي براي صنف هاي اول، دوم و سوم به چاپ رساند كه گرچه داراي غلطي
هاي بود، اما با صحافت، قطع و كاغذ خوب به چاپ رسيده، در نيمۀ سال براي شاگردان
توزيع گرديد و از اين بابت مشكلهاي اين سه صنف مرفوع گشت. اما تلاش جهت چاپ
كتابهاي مورد ضرورت تمام شاگردان همچنان ادامه داشت كه بعد تعدادي از اين كتابها
جهت چاپ به هند و تعدادي هم در كابل به چاپ رسد و چند هفته بعد توزيع آن شروع
شد.
اين
يك واقعيت روشن و انكار ناپذير است كه رشد و توسعه اقتصاد و پيشرفت جامعه
وابسته به موجوديت فضاي امن فزيكي و حقوقي و تامين تسهيلات لازم براي
افراد و فعالان اقتصادي آن است. ولي با تأسف آنچنانكه مشاهده مي گردد صعود
گراف نا امني ها و اختطاف سرمايه داران و دست اندركاران عمده اقتصادي در
كشور به شكل روز افزون گسترش يافته و دولت آن طوريكه لازم است در زمينه
اقدام مفيد را عملي نكرده است. چنانچه طي سال جاري حدود 87 واقعه اختطاف
در ولايت هرات و 32 واقعه اختطاف تجار و سرمايه داران در كابل صورت گرفته
است كه به تناسب سال گذشته اين گراف دو برابر گرديده است.
مواد مخدر يكي از بلاياي
دير مانده گار كشور ماست. با اين كه سود حاصله از توليد و قاچاق مواد مخدر عموماً
به جيب ديگران سرازير مي گردد و خود افغان ها فقط يك در صد از فايدۀ آنرا به جيب
مي اندازند، اما نام بدي آن متوجه افغانها بوده، هميشه مورد طعن و لعن مردم در
جهان قرار مي گيرند. اين كه مافيا و دولت هاي ديگر به چه پيمانه از آن فايده مي
برند،گاهي ياد نمي شود. بلاي ترياك براي بار اول به وسيلۀ مافيا و آي، اس، آي به افغانستان آورده شدو در طول 25 سال گذشته از
سوي قوماندانان جهادي و گروپ هاي طالبان رشد و گسترش داده شد.
غربي ها با اين كه هميشه دولت افغانستان را زير فشار
قرار داده اند، اما خود كوچكترين گامي در
راستاي نابودي آن برنداشته اند، تا جايي كه باري اتحاديه اروپا خواهان به رسميت
شناختن زرع مواد مخدر در افغانستان شد و شوراي سنليس از چند سال به
اين سو در تلاش رسمي نمودن زرع ترياك در افغانستان مي باشد. با تمام گفت و گرفت
هاي كه در مورد مهار و نابودي ترياك از چند سال به اين سو جريان دارد، بيش از يك
ونيم مليون افغان معتاد مي باشند كه در ميان آنها 120 هزار زن و 60 هزاز كودك قرار
دارند و به سرعت رو به گسترش مي باشد.
جناب پوهاند
عبدالسلام عظيمی قاضی القضات ورئيس ستره محکمه افغانستان،
جناب
عبدالجبار ثابت لوی سارنوال جمهوری افغانستان؛
نگرانی عميق در
رابطه به سرنوشت و وضعيت ناگوار احمد غوث زلمی روزنامه نگار پُر سابقه کشور که در
پی اعتراض شماری از روحانيون محافظه کار تحت عنوان انتشار نسخه غيـــر اسلامی
وتحريف شده قرآن کريم از 4 نوامبـــــر 2007 برابر به اواسط عقرب 1386 بدينسو در
زندان بسر ميبرد و در اين مدت شخص وی وخانواده اش به دشواری های شديد روحی وروانی
قرار دارند، ما را واداشت تا مروری برقضيه موصوف نموده ويکبار ديگر توجه مقامهای
مسوؤل را در رهايی اين ژورناليست محبوب القلوب ويکتن ازخدمتگذاران ديرينه مطبوعات
کشور معطوف داريم.
درحا لیکه صفحات نشرات انترنیتی را مرور می کردم ، در بخش فارسی بی بی سی خبری را خواندم که مرا سخت مات و مبهوت ساخت وبا همهء ناراحتی که داشتم دست به قلم برده و خواستم اندکی از پریشانی خاطرم را بیان داشته وبدین بهانه نکاتی را روشن سازم.
این خبراسفناک که نشانهء کوته اندیشی وسردرگمی مسئولین وزارت اطلاعات وفرهنگ افغانستان است ، یک تلاش مذبوحانه ای دیگریست که ازسوی دست اندرکاران وزارت اطلاعات وفرهنگ کابل بنمایش گذاشته شده است ، زیرا ازمتن خبردریافتم که چند تن ازهموطنان ما بجرم استفاده ازکلمات رایج زبان مادری شان مجرم شناخته شده،کارشان را ازدست داده و یا مجبوربه پرداخت جرایم سنگین و گزافی شدند.
آیا این حرکت جدید نمایندگان فرهنگسرای کابل (وزارت اطلاعات وفرهنگ) را چگونه می توان تعریف و یا توجیه کرد، زیرا این حرکت شان آشکارنمودن آغاز یک دگرگونی فرهنگی و شاید بهتر باشد بگوییم یک کودتای حساب شده یی فرهنگی است که از یکسو افکار مردم را مغشوش می نماید و از جانبی آنها را در مقابل هم قرار میدهد.
جلالتمآب محترم رئیس جمهورِ افغانستان، آقای حامد کرزی،
در این روز ها وطن ما یک بار دیگر در سراسر جهان بر سر زبانها افتاده است؛ این بار به خاطر رهایی سید پرویز کامبخش!
سازمانهای ژورنالیستی افغانستان و جهان ، سازمانهای ملی و بین المللی دفاع از حقوق بشر ، نهاد های دموکراتیک روشنفکری داخلی و خارجی ، رسانه های گروهی معتبر جهان، سازمان ملل متحد و پارلمان اروپا همه همصدا به دفاع از این جوان ژورنالیست که سال پایانیِ تحصیلات عالی اش را در زادگاه آزادیپرور مولانا و ابن سینا سپری مینماید ، برخاسته اند.
