حیرتگه  چشم

سید همایون شاه (عالمی)

۲۱ جنوری  ۲۰۱۰ م

وزیر اکبر خان مینه کابل - افغانستان

سید همایون شاه (عالمی)

ز چه از هجر رخت عالمی  محشر نکنم

نیست یک قطره ی اشک آمده گوهر نکنم

گلشن سبز برون  آمده  از  گلخن دل

آتش  اشک  از آن شعله ی اخگر نکنم ؟

کشور دل شده پر گل به تمنای وصال

نشود  دعوت آن  شاه  به   کشور نکنم

ای مه و زهره و پروین  به ناهید تو هیچ

نور خورشید جهان  تاب  برابر  نکنم

طره  چرخانده  دلم را  که به یغما  بردی

تشبیه زلف  سیاه تو  به  عنبر  نکنم

آمد از ناوک تو راست به پهنای جگر

دفع آن تیر  که شد از  پر شهپر نکنم

موازی با این جریانات افسانۀ دیگری بنام القاعده و ناراضی ملیاردر عربستان سعودی بنام  حسامه بن لادن آغاز گردید که حقیقت و ماهیت واقعی آنرا بجز از خدا و شاید هم سازمان سیا کسی دیگری نمی دانست.

این سازمان که شامل عده ای از افراطی ترین عناصر عرب، شورشیان چچین و نارضیان ازبک بود و رهبری آن را یک ملیادر شورشی عرب بنام حسامه بن لادن به عهده داشت از حمایت چندین سازمان تندرو و بنیاد گرای اسلامی برخودار بود و در ضمن دالر های شیوخ و موسسات خیریه عربی بطور مستقیم و یا غیر مستقیم در حساب بانکی آنان سرازیر می گردید. این سازمان در سالهای جهاد مجاهدین علیه روس ها در داخل افغانستان جنگیده بودند و همزمان با اشغال بیشتر از نود درصد خاک افغانستان توسط طالبان روابط دوستانه و بسیار نزدیکی را با این گروه بهم زده و حسامه بن لادن اقامتگاهش را از سودان به شهر جنوبی کندهار که زادگاه گروه طالبان بود انتقال داد. کمپ های آموزشی تروریستان بسرعت در نقاط مختلف افغانستان تاسیس گردید. تمام تروریستان مشهور و غیر مشهور دنیا ، افغانستان را پناه گاه امن و مطمینی برای خودشان یافتند و از آنجا با خیال راحت حملات خودشان را علیه اهداف شان در غرب سازمان دهی نمودند. 

جور فلک

خواجه عبداله (احرار)

محترم خواجه صاحب عبداله (احرار)

خــدایـا تا بکـی بـاشــم قـتـیـل تـیغ ابـرویــی!

جـنونـم شـد گریبانگیـر مرا معـذور دار ناصح

ربوده عقل وهوشم را دو زولفان سیاه مـویی

بسوزم صبح و شام پروانه وار بر دوررخسارش

بهــشت و دوزخـم باشــد جـبـین آتـشـیـن خـویی

بـدل گــفـتم مرو انــدر پی خوبان! شـدی آخر

اسـیر دام زلفِ عنبرین، هم چون گل رویی

به هجـران مبتلا گشتم زبیدادم چی میپرسی؟

سپاس فراوان از خواهر نازنینم محترمه زهره صابر « هروی " بخاطر سرودن این شعر زیبا ،  منهم آنرا تقدیم شما دوستان و خواننده گان عزیز مینمایم.

***************

زهره صابر «هروی»

سنت لوئیس - آمریکا

۱۹ جنوری  ۲۰۱۰

زهره صابر «هروی»

به دو فرهنگی برادر

به دامانت  وطن  حماسه های  فاضلی داری

و آن  این دو برادر هر کدام ازاده  ازاده

که هر یک را نشانی از  دیار خواجهء انصار

و هم  از شاعر و استاد  ما  فرزانه ، فرزانه

به آوانی  که  من  طفلی  نبودم  بیش  بشنیدم

ز فهم  آن  ادیب  و علم  او روزانه ، روزانه

« بشیر هروی » اندرعلوم  نجم  و طنز خود

نظیرش را نمی دیدی چو بود یکدانه ، یکدانه

بروز  سالگرد   مرگ   آن    استاد   دانشور

من حاضر با پدر بودم درآن غمخانه ،غمخانه

پدردروصف دوست ارجمندش تا سخن بگشود

دوچشمش لخت خون گردید ودل ویرانه ،ویرانه

سید همایون شاه (عالمی)

۱۹ جنوری  ۲۰۱۰ م

وزیر اکبر خان مینه کابل - افغانستان

سید همایون شاه (عالمی)

تا جهان  است  گل عشق تو پر پر نکنم

چون؟ ز کیف  سخنت  خانه  معطر نکنم ؟

لب شیرین  سخنت  باده  گداز  آمده  است

زآنکه  مدهوش  کند  شوق  به   کوثر نکنم

ناب نابست در آن سرخی  لب  باده  بجوش

غیر آن باده  در این  شیشه  و ساغر نکنم

شش جهت غم برسد لیک ببین شوق وصال

جز غم عشق  تو اندر دل مضطر نکنم

مستی عشق چنان کرده جنون  بر سر من

سنگ  طفلان به سر و  مژه بدان تر نکنم

لب شیرین  ترا  شور زبانم  غزل است

کثرت ورد  ز حسنت  گل احمر نکنم ؟

نعمت الله پژمان 

هرات / افغانستان 

۱۸ جنوری۲۰۱۰

نعمت الله پژمان

من بجز روی تو ازعشق کسی سرنکنم

پیرهن جز شب گیسوی تو من بر نکــنم

نقش دیوان دلم جز خم ابروی تو نیست

بسکه زیبای من این قصه مصـــــور نکنم

تا لب همچــــــو شـراب تو بـــود یار لبم

تا ابد مـــــیل به انـــــواع مخـــدر نکـــنم

آنقــدر خـــنده بکن تا بشود"باور عشق"

جــز غـــزل های لب تشنه ات از بر نکنم

ای که نکو نفسی ، همدم تنهایی من !!

با خــــبر باش کــه بر بام کسی پر نکنم

تا که صیاد توباشی ودراین دشت بزرگ

صیدهیچ کس نشوم ، دامِ کسی تر نکنم

صالحه وهاب واصل

۱۸ جنوری ۲۰۱۰

هالند

صالحه وهاب واصل

باورعشق

جزء غــم عشق تــو عشق کسی در سر نکنـــم

در حضور تـو نظــر بـــر رخ دیگـــــر نکنـــم

ای که هــر کفـــر مرا گشته ئی ایمــــان بیـــــا

که بـه جـزء نقش تــو در دیده مصـــور نکنـــم

ای کــــه پـاکیـــزه تـــرینی بنشیـن بر چشـــمـم

کـه د گــــر مـــژه بــه آب هــوسی تــر نکنــــم

مـرغ دل از نفست راه بــــر شــــاهیــن شــــــد

بــاز در دام, من ایــن مــرغ زریـن پـــرنکنـــم

میبـرم آرزوئی دیـــدن روی تـــو بـــــه خـواب

آه و بیـــــداد کـــه ایـن طُرفـــه مقــدر نکنــــم

در تب و تــاب نشــــد مشک ختـــن از بـــویت

این سخن راســــت نمیـــــدانــم و بــاور نکنـــم

قیوم بشیر

ملبورن - آسترالیا

۱۸ جنوری۲۰۱۰

قیوم بشیر

شعلهء آذر

من نگفتم  سخن  تلخ ، نه ! باور نکنم

من به لوح دل خویش هیچ مکدر نکنم

قصهء مهر و وفا در شب یلدا چه بود

من به عالم  گل  روی  تو  برابر نکنم

درزمستان گل رخسارترا یخ زده است

من  دگر آن گل رخسار تو  پرپر نکنم

گرمی  قلب  شکستیدهء  من  داغ  بود

آنقدر  داغ  ،   ولی  شعله ء آذر نکنم

مدتی  است  به  دنبال  وفا  می گردم

لیک  آن  نقش  وفا  را  مصور  نکنم

گوهر اشک

محمد اسحاق " ثنا "

۱۸ جنورى ، ۲۰۱۰

ونکوور، کانادا

محمد اسحاق " ثنا "

عهد کردم صفت از يار ستمگر نکنم

سخن از مهر زند هيچگه باور نکنم

نبرم دست طلب بر در ارباب غنا

من طلب جز ز در خالق داور نکنم

گر در اقليم سخن طبع رسا بود مرا

به جز از وصف سخن وصف هنرور نکنم

اى فلک چند زنى کاسه صبرم بر سنگ

بنده صبرم و من پيش تو خم سر نکنم

امر مقدر ...

نعمت الله پژمان

هرات / افغانستان.

  ۱۷ جنوری ۲۰۱۰

نعمت الله پژمان

ســــخن تلخ بگفتی که مـــــن از بر نکنم ؟!

یاکـــــه من قسمت ام این شدکه مکررنکنم

پــــشت آئـــــینه تهی گشتـــه ز بیداد زمان

مــن که بیـــهوده نظـــــر ، یار مـــزور نکنم !!

آنقــــــدر باش که بیـــــخود نرود حـال کسی

آنقــــدر تاکــــه دل و سینــــه مــصــــور نکنم

پــــاک و آئــــــینه بمــــانی ، به بلنـــدای زمان

مــــن سپیــــــدای رخت هیــــچ مکـــدر نکنم

من نه خورشیدِ زمـــانم ، نه خـداوندِ کــسی

لـیک ایـــن گـــــونه تـــرا هیــــچ منــــور نکنم