.
spacer
مطالبی که در این صفحه نشر میشود عقاید نویسنده گان محترم آن است و نظر ۲۴ ساعت نمیباشد.
 
spacer
spacer
صفحه اول
افغانستان
سیاسی
تبصره بر خبر
معرفی چهره های فرهنگی
کتاب و کتابدوستان
مقالات جالب و پژوهشی
گفتگو ها
بیان حقایق
مسایل جهان و منطقه
طنز،نورانی ،ترجمان، بشیر
نمایشنامه ها
طنز
کارتونهای هژبر شینواری
آثار هنری بشیر بختیاری
باچه آزره تقدیم میکند
داستان
دنیای شعر و شاعران
اشعار حاجی محمد کاظمی
اشعار مرحوم استاد صابر هروی
اشعاراستاد غلام حیدر یگانه
اشعار قیوم بشیر
اشعار حشمت امید
اشعار انجنیر حفیظ اله حازم
اشعار نورالله وثوق
اشعار سجیه الهه احرار
اشعار فریده اکبری
اشعار صالحه وهاب واصل
اشعار محمد اسحاق " ثنا "
اشعار خواجه عبدالله احرار
اشعار نعمت الله پژمان
اشعار ودود فضلی
اشعار زهره صابر «هروی»
اشعار ظفر خان " اهتمام "
اشعار همایون شاه عالمی
اشعار و نوشته های سید محمد اشرف فروغ
جوانان
کودکان و نوجوانان
از دفتر خاطرات
معرفی کتابهای جدید
فرهنگ مردم
لهجه ها و اصطلاحات محلی
با کشور تان آشنا شوید
به مشکلات مردم توجه کنید
نقد بر کتاب ،مقالات، فلم و..
زن و زندگی - زن و مشکلات
جالب و خواندنی
مشاهیر جهان
هنری و فرهنگی
گزارشهای ولایتی
مطالب انتخابی و ارسالی شما

دوستان و نویسنده گان گرامی!

درصورتیکه خواسته باشید نوشته های تان در این سایت نشر شود میتوانید بعد از تیپ کردن آنرا از طریق

Word

به این ایمیل آدرس

mehdibashir@gmail.com

بفرستید

سایت ۲۴ ساعت از شما و در خدمت شماست.

استفاده از مطالب سایت ۲۴ ساعت با ذکر مأخذ آن آزاد است و ممانعتی ندارد

سایت ۲۴ ساعت را به دوستان تان ایمیل کنید تا آنها هم در مورد آن اظهار نظر کنند

قابل توجه نویسنده گان محترم !

مطالبی که برای نشر میفرستید و میخواهید که بنام مستعار نشر شود بهتر است خود را برای سایت ۲۴ ساعت معرفی کنید تا نوشته تان طبق میل تان نشرشود.

 

 
مناجاتنـامه ی غور
استاد غلام حیدر یگانه
استاد غلام حیدر یگانه

مناجاتنـامه ی غور

استاد غلام حیدر یگانه

صوفیه ـ ۱۳۹۱ ش

تاریخ نشر یکشنبه ۲۱ جوزا ۱۳۹۱ - ۱۰ جون ۲۰۱۲

به نام جهاندار غور آفرین

غریب آشنای غیور آفرین

جمیلِ جلیل و رفیق صمیم

سخنورز و روشن رای و مستقیم

 سرِ سفره و خانة ما ازوست

سرِ چشمهامان، قدمگاه دوست

در و دشت ما صحن همآیشش

فـراخوانِ همـآیش و پایشش

«چِل ابدال»، ایمای انگشت او (۱)

«سیه کوه»، آرامش مشت او

«فره رود»، موج بناگوشهاش

دو گیسوی «دوشاخ» بر دوش هاش (۲)

به بالای «لیتان»، ردایش، پرند (۳)

به بانگ «جلالی»، صفیرش، بلند (۴)

سحر، ترکند لب به لبخند او

معلق زند مـاه در قنـد او

چه خوش نیت و باز و بی مدعاست

عحب خوشدل و خوش گپ و خوشنماست

تبِ برگ ها، رقص پرشور اوست

قناری: تپش های تنبور اوست

شبان بود بر روستا های دور

کشاورز در جلگه های حضور

تیاقی، هم اکنون دران خطه هست

و بیلی که سرچشمة فتنه، بست

دلاقی که بیتابِ فتبال ماست  (۵)

کمانی که رنگین احوال ماست...

خبر بود از حرف و سودای ما

گذر داشت هر روز در جای ما (۶)

یک و یکدل و یارم از کودکی ست

خود و دست و دل باز و جوغالکی ست (۷)

چه همکار و همبازی و همدلست

وفا کیش و سرتیر و سرمنزلست

گُل و متقی و جوانمـرد، اوست

اگر هست یک صاحب درد، اوست

سرامد ترین سرور حزبی است

که باروی خودکامگان را شکست

خط مشی ما، ظن و تقلید بود

نبوغ عملکـرد او در شهود

مدارا و عشقست «تنظیم» او

شمـایید اسطورة نیـمِ او

جهـادش، مبـرا ز ملیونریست

دمکراسی اش، عینِ دین باوریست

من از سینة روشنش واقفم

بر اشـراقِ لبخنـدِ او عارفم

چه «پوهه»، چه «دانش»، چه «گاه» و چه «ځی»

تنافر ندارند در شعر وی

زمینش ز وهمِ «دیورند»، دور

حدودش ز تفتین و ترفند، دور

به صد مهربانی، سَر و هیبت ست

به بی توپ و تانکی، ابرقدرت ست

بر او برده ام شکوة غور را

ازو یافتم مُهر و منشور را

که سیرِ قلم را محرف زنم (۸)

تنور مناجـات را تَف زنم

به جولان کشم طبعِ انشاد را

چکــاد آورم، پرچم داد را

که تا بوده و هست نام جهان

سخن، بود و باشد جهانبانِ جان

جهانی که شاعر ورا کرد پست

«نگیردش گردونِ گردنده دست» (۹)

شما ای سرانِ سر و برگ خواه

سروبـرگ مفلوک این دستگاه

که با شور تقوا و عـدل شدید

دم از همتِ کارگر می زدید

سخن های گرمِ گرانتان کجاست

قسم های آتشفشانتان کجاست

چها کرد اسپارِ پولاد بفت

پرولتـاریای ظفرمند تفت

دران واپسین جبهة امتحان

و فتح الفتوحات «مکروریان» (۱۰)

که با یک هجوم، آسمانتان گسیخت

جهان پهلوانتان، جهانتـان، گریخت

بناهای تک پایة «من» فتاد

مذاق بغاوت به روغن فتاد

دریغ از جوانان فـرمند و فرد

که گشتند گُم در هیاهوی گرد

کتاب من از هیجـانات پار

خلوص من و خَلق پروردگار

در اجـلاس سرتاسریِ پـریر

که بودش «قسم بر قلم»، سردبیر

به مثقال، مثقال انشا شدست

بیاضِ دهستانی ام وا شدست

ترازوی من: عصر و درد منست

زدن پنجه با خود: نبـرد منست

شماهای بعدی که دیگر شدید

پیمبـر شناسانِ برتر شدید

«الف لامِ»تان در کجا ریب بود

که افعالتان عیب در عیب بود

کسی هست از اهل این انجمن

ز زنبیل بافانِ قـارون شکن ؟ (۱۱)

ازان دردمنـدانِ درویش زاد

که «سیف» اند و «شاهر» در آفاق داد (۱۲)

چه دانید از رنج آن پیر زن

که با نامتان دوخت دین تا وطن

چه کـردید تمکین ازان پارسا

که می خواست پیروزتان از خدا

به عمامه ها تان گذر کرده ام

درین پیچ و خم، عمر، سر کرده ام

که رنگ عبـای پدر داشتید

ز حق الیقینش اثـر داشتید

ولیکن، کجـا این غنـا و ادا

کجا آن مناجات خوف و رجا

نگویم پیمبر شو و ناقه گیر

«ره نیکمردانِ آزاده گیر» (۱۳)

جهان پر شد از پردل و شیر کُش

بیـارید یک فـرقِ شمشیر کُش

دریغــا ازان زندگــانِ ابد

که رفتند و ماندندمان در لحد

نگوییـد بختِ بـرون رفت نیست

زمان، بندة «هشت» یا «هفت» نیست

درین «ثور» و صد «ثور» و صد «انقلاب»

نمـاند زمـان و زمین از شتـاب

که تا کـرسیِ مهر را بر کشد

فـراتر، افق هـای باور کشد

که آن نوبهارِ گلستان قلم

درین روضة ژنده، آرد علم

براندازد اشباح و آفات را

به میزان کشاند ادارات را

به چشمان شیرین، به لبخند شور

بجـوید کمـا حقـه حق غـور

شود موج در موج عطر و انار

سـرِ بوینـاکان تالابـزار

نگاه جوالدوزِ پالان منش

شود آسمان توش و دریا تپش

در و بامِ حلـزون به کفتر کشد (۱۴)

کشَف، سنگ، بگذارد و پر کشد

رسد کوچة شورِ بن بست باف

به کیهــان زمینِ فـرا اختلاف

ز صبحی که آن دادگر، داور است

دگر غور هم خاک این کشور است

چو او «لمن الملکِ» طوفان کشد

بر اجحاف، شمشیر بطلان کشد

ستمنـامة عصــر را سر کنم

و این مثنوی را مکـرر کنم

به نام جهـاندار غور آفرین... .

صوفیه ـ ۱۳۹۱ ش

ـــــــ

(۱) چِل ابدال: چهل ابدال، چهل ابدالان، نام کوهی است در ولسوالی تیوره در غور.

(۲) دوشاخ: نام کوهی است در ولسوالی پسابند در غور که در قلة آن دو پارة بلند، نمایان است.

(۳) لیتان: نام معشوق ملنگ از غور.

(۴) جلالی: جلال الدین جلالی، عاشق سیه موی.

(۵) دلاق: جوراب

(۶) جای ما: خانة ما

(۷) جوغالک: نام روستای زادگاه شاعر است.

(۸) محرف: متمایل، گردنده. قلم محرف ؛ خامة کج زده.

(۹) هرانکس که شاعر ورا کرد پست / نگیردش گردون گردنده دست  (فردوسی)

(۱۰)«مکروریان»: مجتمع ساختمانی که با همکاری شوروی سابق در بخشی از کابل احداث گردید و بیشتر رهبران حزبی و دولتی و دیگر مقامات بلند پایه در آن جا بسر می بردند و در زمانش، نوعی نماد پیشرفت در خانه سازی و شهر سازی کابل نیز تلقی می گردید.

(۱۱) اشاره به سلمان که هنگام امارتش در مداین، زنبیل بافی می کرد.

(۱۲) اشاره به قول ابوذر غفاری: عجبت لمن لایوجد قوتا فی بیته و لایخرج علی الناس شاهرا سیفه. (تعجب می کنم از کسی که در خانه، نان ندارد و با شمشیر آخته به خیابان نمی آید.)

(۱۳) برگرفته از دیوان شیخ اجل سعدی

(۱۴) «حلزون» با تلفظ بومی، یعنی (سکون لام) ثبت شده است.

 
 

مؤسس و مسؤول
سایت
محمد مهدی بشیر

سال تأسیس

۴ میزان ۱۳۸۶

  خورشیدی

26  سپتامبر 2007

  میلادی

Tel:0031644388706

spacer

spacer