.
spacer
بیاد داشته باشید که ۲۴ ساعت مستقل بوده ، مربوط هیچ گروه  و سازمان سیاسی در داخل و خارج کشور نمیباشد.

 

 
spacer
spacer
صفحه اول
افغانستان
سیاسی
تبصره بر خبر
معرفی چهره های فرهنگی
کتاب و کتابدوستان
مقالات جالب و پژوهشی
گفتگو ها
بیان حقایق
مسایل جهان و منطقه
طنز،نورانی ،ترجمان، بشیر
نمایشنامه ها
طنز
کارتونهای هژبر شینواری
آثار هنری بشیر بختیاری
باچه آزره تقدیم میکند
داستان
دنیای شعر و شاعران
اشعار حاجی محمد کاظمی
اشعار مرحوم استاد صابر هروی
اشعاراستاد غلام حیدر یگانه
اشعار قیوم بشیر
اشعار حشمت امید
اشعار انجنیر حفیظ اله حازم
اشعار نورالله وثوق
اشعار سجیه الهه احرار
اشعار فریده اکبری
اشعار صالحه وهاب واصل
اشعار محمد اسحاق " ثنا "
اشعار خواجه عبدالله احرار
اشعار نعمت الله پژمان
اشعار ودود فضلی
اشعار زهره صابر «هروی»
اشعار ظفر خان " اهتمام "
اشعار همایون شاه عالمی
اشعار و نوشته های سید محمد اشرف فروغ
جوانان
کودکان و نوجوانان
از دفتر خاطرات
معرفی کتابهای جدید
فرهنگ مردم
لهجه ها و اصطلاحات محلی
با کشور تان آشنا شوید
به مشکلات مردم توجه کنید
نقد بر کتاب ،مقالات، فلم و..
زن و زندگی - زن و مشکلات
جالب و خواندنی
مشاهیر جهان
هنری و فرهنگی
گزارشهای ولایتی
مطالب انتخابی و ارسالی شما

دوستان و نویسنده گان گرامی!

درصورتیکه خواسته باشید نوشته های تان در این سایت نشر شود میتوانید بعد از تیپ کردن آنرا از طریق

Word

به این ایمیل آدرس

mehdibashir@gmail.com

بفرستید

سایت ۲۴ ساعت از شما و در خدمت شماست.

استفاده از مطالب سایت ۲۴ ساعت با ذکر مأخذ آن آزاد است و ممانعتی ندارد

سایت ۲۴ ساعت را به دوستان تان ایمیل کنید تا آنها هم در مورد آن اظهار نظر کنند

قابل توجه نویسنده گان محترم !

مطالبی که برای نشر میفرستید و میخواهید که بنام مستعار نشر شود بهتر است خود را برای سایت ۲۴ ساعت معرفی کنید تا نوشته تان طبق میل تان نشرشود.

 

 
نـیکـی وپــاداش
ودود فضلی
ودود فضلی

نـیکـی وپــاداش

" فضـلی"  اپـلـدورن - هالند

تاریخ نشر جمعه ۱۷ سرطان ۱۳۹۰ - ۸ جولای ۲۰۱۱

=========

ایــن حـکــایــــت را  شـــنــودم  از ســلــف

کـایــن یـکــایـک پـنــــد شـــد بـهــرخــلــف

قـصـــه هــای بـــود پـُــر از  رنـگ و بـــو

در مـیــانـــش خـیـلــی مـعـنــی  را  بـجـــو

هـــــریـکـی مـیـگـــفــت  دنـیـــای سـخــــن

عـبـــرتــی  بــاشــــــد  بـــرای  انــجــمـــن

قـصــه را آغــاز ایـــن چـــون مــی نـمــود

هــرکــه را بـرخــویـش مـفـتــون مـیـنـمـود

روزِ از روز هـــــا یـکــی مـــرد  جــــوان

شــــد بــیــرون بـهـــر ســفـــر از آســتــان

بــرســر شـــانـــه یـکــی طـبــراق داشـــت

آب و نـــانـی بـهــــر هـــر اُتـــراق داشـــت

بـــود هــی مــیــدان و طـی مـیــــدان روان

در مـیــان دشـــت ســــوزان هــــم چــنــان

آتــشــی را در ســـر راهــــش بــــــدیـــــــد

از مــیــانـــش نـعـــره هـــای مــی شــنـیـــد

رفــت در نــزدیــک  آتـــش بــــا شــتــــاب

دیـــد یــک افـعـی کـــه دارد پـیــچ و تـــاب

مـیـکـنـــد آتـــش زبـــانــــــه  دَور  و  بـــر

 در مـیــانـــش جــــان افــعـــی  در خــطـــر

مـــارِ افـعـــی گــفـــت ای انــســـان بــیــــا

کـمـک و یـــاری  بـکـــــن بـهــــر خــــــدا

ایـنچـنـیـن مـن بـی بــس و مـسکـیـن شـــدم

در مـیــــانِ  آتــــــش ســجــیـــن  شــــــــدم

زیـــن مـصـیـبــت ده  نـجــاتــــم ای فـتـــی

تـــا بـــدســــت آری رضــــای کــبـــریــــا

در تـفـکـــر غــــرق شــــد مــــرد جــــوان

تــا چــه تـــدبــیـری کــنــد در ایــن زمــان

بــا خــودش انــــدر جــــدل افــتــاده بــــود

بـهـــرتصـمـیـمـش خـلـــل افــتـــاده بـــــود

پـیـش خـود مـیگــفــت ایــن ظـالــم کـنــون

در مــیــــان رنــــج  افــتـــــاده  زبــــــــون

گــر کــنــون بـــر حـــال او کـــردم رحـــم

مـیــکــشــد مـظـلـــوم  از دســتــش ســتـــم

ور بـــه آتــش ســوخــت جـــانـــدار خــــدا

ایـن نـبـاشـــد رســــم انــســانــی  بـــه مـــا

گـــرکـسـی دارد مـصـیــبــت  دَور و بــــر

کـمـکـش فــرض اســـت بـــر اهـــل بـشــر

پــس کـنـــون از آتـشــش بـیـــرون کـنـــــم

بــار دیـگــر رحـــم خــــود آزمـــون کـنـــم

کـــرد طـبـــراقـــش تـهــی  از آب  و نـــان

بــســـتــه در چـــــوبِ  درازی  کــــرد  آن

زیـن طـریـق افـعـی ز آتــش شــــد بـــه در

ایـــن عــــدوی نـــا بـکـــار وحـیـلـــه گـــر

خــواســت مـنــزل پــی بـگـیــرد آن فــتــی

مـــار آمــــد پـیـــش رو گـفـتـــش کــجــــا؟

تـــو کـجــا خـــواهــی رَوی از پـیــش مــن

مــن تــرا بــایــــد خـــورَم کـــوتــا ســخــن

آن جـــوان گـفـتــش کـــه ای مــار مـحـیــل

مـن بـــه تـــو نـیـکــی نـمــــودم ای رزیــل

نـیــک  را  پـــاداش  نـیــکــی  بـــایــــــــدا

ایـن چـنـیــن بـی دیــده مـی بــاشــی چــرا؟

راهِ  مــــن  یــلـــــه بـکـــن تـــا بــگـــــذرم

مــی نـیــامــــد ایـــن چــنـیـــن در بــــاورم

مــار گـفــت در رســم انـســان ای جـمـیــل

نـیــک را نـیـکــی نـبـــاشــنـــدش بـــدیـــل

هــرکـــه را  نـیـکــی رســـانــی بـیـشـمــار

در بـــدل  گـیــری جــوابــش زهـــر مـــار

حـق بـه جـانـب گـر نِـیـَـم پُـرس از درخــت

تــا جـــوابـــش گـیـری و مـانــی کــرخــت

از درخــت پـــرســیــد مـــرد  مـهـــربـــان

مــن بـــه مــار احـســان کـــردم بـیـگـمــان

حــال گـــو احـســان را پـــاداش چـیـســت؟

آنـکــه نـیـکــی را بـــدی مـیـــداد کـیـسـت؟

از  درخـــت  آواز  آمــــد  کـــای  فــتـــــی

عـمــر هــــا بــــا مــــردم هــســتـــم آشــنــا

مـــن تــمـــام  زنـــدگــیـی  خـــویــــش  را

مـیـــوه دادم  شــــاه  و هـــــم درویــــش را

مـثـل مـن هـمچــون درخــتـان صــدهــزار

خـــون جـــان بــــا آدمـــان کــــرده نـثـــار

مـــا بــــه آدم مـیـــدهــیـــم قــنـــد وشــکــر

او بـــه پــــای مــــا زَنــَــد  زخـــــمِ تــبـــر

از وجــودم شـعــلـــه هــــا مـی ســاخـتـنـــد

نـیـک  و بـــــد را در مـیـــان انـــداخــتـنــد

نـیـکِ مــا را بــــد  بــــدادنـــــد کـیــفــرش

آدمـی را ایـــن خــیــال اســت بـــر ســرش

مــار گــفــت حــالا شــنـیــدی ایــن سـخــن

بـردمـاغــت ایــن سـخــن شـــد مـبــرهـــن

پــس تـــو بـهــر طـعــمـه ام آمــــاده بـــاش

عــزم رفــتــن را مــکـــن ایـسـتــاده بـــاش

آن جــوان بـــر چـهــار اطــرافــش بـــدیـــد

دیـــد گـــاوی را کـــه آنـجــا مــی چــریـــد

گـفــت مُـهـلــت ده  بـــرایــــــم ای  رزیـــل

شــاهـــدِ دیـگـــربـــه تــــو گـــویـــد دلـیــل

آن طــرف گــاو اســت مـیـپــرســیــم از او

حــال واحـــوال را نـمــائـیــــم جـسـتـجــــو

رفــت مـشکــل پـیــش گــاو اظـهـار کـــرد

بــار دیـگـــر مـعــظــلـــه تـکـــرار کــــرد

تـــا مـگـــر یــک راهِ حـــل پــیـــدا شــَــود

مـــار ظـــالــــم شــهـــره و رســـوا شـَـــود

از دلـــش آهـــی کــشــیــد آن گــــاو پـیــــر

نـیـســت انـســان پـیــش رویـــم دلـپـــذیـــر

گـفــت دردم  را مــکــــن تــــازه دیــگـــــر

رنــج و انـــدوهــی کــــه دیــــدم از بـشـــر

ســـالهـــا در خــــدمـــتِ آدم  بـــــودیـــــــم

دروفــای خـویـشــتــن مـحـکـــم بــــودیــــم

شـیـر دادیــم ،چــوچــه دادیـــم هــر زمــان

کـار کــردیــم، کِـشـت کــردیــم بـهــرشــان

لـیک پـیـرگشتـیـم جـوانـی چــون گـریخـت

بــا تــبــر و کــارد خـــون مــا بـــریــخــت

جـــان فـشــانــی هـــای مـــا نــادیـــده شـــد

گــوشــت هــای جــان مــا خــائـیـــده شــــد

آدمــی احــســان فـــرامـــوش اســت وبــس

نـیـک را نــا دیــده بــر دوش اســت وبــس

مـار گـفــت حـالا چــه خــواهـی ای جــوان

نـیـســت بـُــرهــــانِ دیـگـــر انـــدر زبـــان

خــوردن تـــو هـســت بـــر تـقـــدیـــرمـــن

درمـیـانــه نـیـســت چـــون تـقـصـیــرمـــن

حـــال بـــایــــــد کـــار را آســــان کــنــــــم

پـیـکــرت جــانـــانـــه نـــوش جـــان کــنــم

در تـحــیــرمـــانــــــد آن مــــرد اســیــــــر

تــا چــه تــدبــیــری کــنــد قــانــع پـــذیـــر

راکـبــی از دور مــی آمـــــد بـــــه دشــــت

آن جـوان بــرســوی راکـب خـیـره گـشــت

گـفــت ای افـعــی بــــده شـــانـــس دیــگــر

تـا از ایــن راکـب بـگـیــریـــم یــک نـظــر

بـــاز گـــر نــاکـــــام  مـــانــــــدم لاجــــرم

جــان خـــود را هـــم بـــرایـــت مـیـسـپُــرم

یــک ســــوار پـیـــر بــــود و دلــپـــذیـــــر

بـــا ضـمـیــر پـــاک آن مــــــرد  اثـــیـــــر

پـیــرِ بــا تـــدبـیـــر چـــون آمــــد قــریـــب

دیــــد پــیــش مـــار ایــسـتـــاده غــــریـــب

پـیـر پــرســیـــد از جـــوان ایـــن حـــال را

تـــا بـــدانـــــد حــــال وهــــــم احــــوال را

نـــو جــــوان آن قــصــه را آغـــاز کـــــرد

عـقـــده ای دل را بـــرایــــش بــــاز کــــرد

قــصـــه را تــــا آخـــرش اظــهـــار کــــرد

از جـفـــای  افــعـیــی  مـکــــــــار  کـــــرد

پــیــر گـفــتــا مـــن نـــدانــسـتـــم سـُـخـُـــن

آنـچـــه پـیـــش آمــــد عـمــل آنـــرا بـکـــن

آن عـمـــل تـکـــرار ســــازیــــدش زســــر

تــا بـــدانــــم خــــوبــتــــر زیــــر وزبــــر

تـــا نـبـیـــنــم بـــا دوچــشــمــانــــم عــمــل

کــی تـــوانـــم حـــل نـمـایــــم ایـــن جـــدل

دَور آتــش  رفــــت  یـــکــبـــار  دیــگـــــر

گـفــت افـعــی را چــســان بـــود در خـطـر

مـــار داخــــل شــــد بـــه طـبــراق جـــوان

تـــا بــــدانــــــد پــیـــر ایــــن رازِ نــهــــان

درحــریــق چــون مــار را  یــلـــه نـمـــود

مـار گـفــتـا آن خـطـر ایــنـگـــونـــه بــــود

پـیــرگــفــت آئــیـــن انـســانــی چـــنـــیـــن

کـیـفـــر نـیــکــی بـُـــوَد  نـیـکــی یـقــیــــن

گـفــت نـیـکـی را بـــه دجــلـــه کــن رهـــا

در بــیــابـــان اجــــــر مــیـــدادش خــــــدا

هـــرکـــه نـیـکـی را بــــداد پــــاداش بـــــد

مـثــــل تــــو در آتــش ســـــوزان فــتــــــد

آدمــانــی هــســت ظــالــــــم مــثـــل تـــــو

کـــــز رهِ انـســـانــیـــت نــــا بـــرده بـــــو

او نـــه انـســـانـــســت حــیــوانـســــــت آن

مــیــــدَرَد انـســـــانِ مــظــلـــوم بـیـگـمــان

نـــام انـســان و دریــــدن خـــــوی اوســـت

آدم مــظــلـــوم چـــــون آهــــوی اوســـــت

آن جـــوان آغــــوش کـــــرد آن پـیـــــر را

آفـــریـــن گــفــتــا چــنــیــن تــــدبــیـــر را

" فضـلی"  
 
 

مؤسس و مسؤول
سایت
محمد مهدی بشیر

سال تأسیس

۴ میزان ۱۳۸۶

  خورشیدی

26  سپتامبر 2007

  میلادی

Tel:0031644388706

spacer

spacer