.
spacer
مطالبی که در این صفحه نشر میشود عقاید نویسنده گان محترم آن است و نظر ۲۴ ساعت نمیباشد.
 
spacer
spacer
صفحه اول
افغانستان
سیاسی
تبصره بر خبر
معرفی چهره های فرهنگی
کتاب و کتابدوستان
مقالات جالب و پژوهشی
گفتگو ها
بیان حقایق
مسایل جهان و منطقه
طنز،نورانی ،ترجمان، بشیر
نمایشنامه ها
طنز
کارتونهای هژبر شینواری
آثار هنری بشیر بختیاری
باچه آزره تقدیم میکند
داستان
دنیای شعر و شاعران
اشعار حاجی محمد کاظمی
اشعار مرحوم استاد صابر هروی
اشعاراستاد غلام حیدر یگانه
اشعار قیوم بشیر
اشعار حشمت امید
اشعار انجنیر حفیظ اله حازم
اشعار نورالله وثوق
اشعار سجیه الهه احرار
اشعار فریده اکبری
اشعار صالحه وهاب واصل
اشعار محمد اسحاق " ثنا "
اشعار خواجه عبدالله احرار
اشعار نعمت الله پژمان
اشعار ودود فضلی
اشعار زهره صابر «هروی»
اشعار ظفر خان " اهتمام "
اشعار همایون شاه عالمی
اشعار و نوشته های سید محمد اشرف فروغ
جوانان
کودکان و نوجوانان
از دفتر خاطرات
معرفی کتابهای جدید
فرهنگ مردم
لهجه ها و اصطلاحات محلی
با کشور تان آشنا شوید
به مشکلات مردم توجه کنید
نقد بر کتاب ،مقالات، فلم و..
زن و زندگی - زن و مشکلات
جالب و خواندنی
مشاهیر جهان
هنری و فرهنگی
گزارشهای ولایتی
مطالب انتخابی و ارسالی شما

دوستان و نویسنده گان گرامی!

درصورتیکه خواسته باشید نوشته های تان در این سایت نشر شود میتوانید بعد از تیپ کردن آنرا از طریق

Word

به این ایمیل آدرس

mehdibashir@gmail.com

بفرستید

سایت ۲۴ ساعت از شما و در خدمت شماست.

استفاده از مطالب سایت ۲۴ ساعت با ذکر مأخذ آن آزاد است و ممانعتی ندارد

سایت ۲۴ ساعت را به دوستان تان ایمیل کنید تا آنها هم در مورد آن اظهار نظر کنند

قابل توجه نویسنده گان محترم !

مطالبی که برای نشر میفرستید و میخواهید که بنام مستعار نشر شود بهتر است خود را برای سایت ۲۴ ساعت معرفی کنید تا نوشته تان طبق میل تان نشرشود.

 

 
در افغانستان به کودکان شخصیت داده نمی شود

عبدالحسیب شریفی

در افغانستان

به کودکان شخصیت داده نمی شود

سه شنبه ۱۶ حمل ۱۳۹۰ -  ۵  اپریل ۲۰۱۱ 

عبدالحسيب شريفي
عبدالحسيب شريفي
در کشور های دیگر کودکان به عنوان نسل فردا  از ارزش و اهمیت فراوانی برخوردار هستند و در هر جا و هر محیطی مورد توجه و احترام قرار می گیرند و شخصیت داده می شوند؛ اما در افغانستان نه تنها به کودکان حق داده نمی شود که آنان در نخستین مراحل زندگی  به خاطر کوچک ترین اشتباهات مورد سرزنش و توهین قرار گرفته شخصیت شان کشته می شود و از لحاظ روانی دچار آسیب می شوند که تا سنین بالا در عملکرد و فعالیت های شان کوتاهی های ناشی از صدمات روانی و جسمی به مشاهده می رسد.

Imageبه گفته ی مردم آن چه بر زندگی کودکان در ولایت تخار سایه افگنده است و آن ها را از کاروان پیشرفت و مدنیت به عقب رانده است فقر اقتصادی، دشواری های اجتماعی و فرهنگ منحط و نامناسب محیطی می باشد. موجودیت این نا هنجاری ها باعث شده اند كه کودکان برای پیدا کردن مقداری پول برای خود و خانواده هاي شان دست به هر کاری بزنند.

در ساعات بین عصر و شام در روز های که هوا مناسب باشد مردم برای گردش به چمن شهرداری تالقان می روند. در این میان ده ها کودک نیز به چشم می خورد. کودکانی که اکثراً در حدود ۱۱ یا ۱۲ سال سن دارند و با صندوق های کوچکی که به شانه دارند از هر رهگذری می پرسند : « کاکا بوتت را رنگ کنم؟ » و هنگامی که پاسخ منفی می شنوند مأیوس و نا امید به راه شان ادامه می دهند. به همین گونه ده ها کودک دیگر به گونه های متفاوت از هم تلاش دارند پول چند قرص نان را به خانه ببرند. چای فروشی، خسته فروشی، چپس فروشی، توشله بازی، قمار های کوچک ( شیر و خط اندازی ) و ... از مواردی است که کودکان در چمن شهرداری تالقان بدان مصروف هستند.

 Image

فرهاد کودکی است که با یک ترموز و چند پیاله در دستش سرگردان است تا کسی پیاله چایی از او بخرد. او ۱۱ ساله است و به خاطری که پدرش در خانه بیمار است از پول فروش چای برای او دارو می خرد. او می گوید : « روزانه ۵۰ افغانی یا ۴۰ پیدا می کنم. یگان روز می شود که دست خالی به خانه می روم.»

فیصل کودک دیگریست که صندوق بوت پالشی در شانه دارد و از چهره اش خوانده می شود که ناراحت است. وی می گوید : « امروز هیچی کار نکردم، خانه بروم مادرم لت می کند» این کودک در صنف سوم درس می خواند و بعضی از روز ها به خاطر پیدا کردن چند افغانی و از ترس لت و کوب مادرش به مکتب هم رفته نتوانسته است. ده ها تن از این قبیل کودکان در چمن شهرداری تالقان وجود دارند و تا نزدیکی های شام این طرف و آن طرف سرگردان هستند.

فواد محمودی باشنده ی شهر تالقان می گوید : « در ولایت تخار و بسیاری از ولایات دیگر اگر پنجاه درصد بزرگان مصروف کار هستند پنجاه درصد دیگر سهم کودکان است.» وی اضافه می کند که : « آوردن تغییر در وضعیت کودکان در افغانستان نیاز به زمان و برنامه های منظم و سنجیده شده دارد. که متأسفانه چنین چیزی دیده نمی شود و کار ها در حد نمایش و سخنرانی در محافل و مناسبت های بزرگداشت باقی مانده است.»

فرید برزگر سردبیر ماه نامه ی دریاچه به این باور است که : « درهمه جوامع بعد از جنگ وعقب مانده درکنار نادیده گرفتن نقش زنان، جوانان و...کودک نیز یکی  ازین دسته هاست که همواره به عنوان یک موجود دارای رای، اراده، تصمیم، حق، دیدگاه وغیره قبول نشده و خودآگاه وناخودآگاه این حقوقش سلب می شود. در تخار نیز ما به یک چنین موضوعاتی برمی خوریم.»

وی می گوید : « درهیچ عرصه یی برای کودک کاری صورت نگرفته واصلاً  به موجودی به نام کودک اعتنایی نمی شود. کودک ها ناگزیر به کارهای شاقه می شوند، ازمکتب بازداشته می شوند، وقت برای بازی وسرگرمی برای شان داده نمی شود، محلی برای تفریح ندارند وازین دست زمینه های نامساعد که زیاد اند. حکومت هم به آن ها توجهی نمی کند اصلاً  برای آموزش وپرورش کودک هیچ کاری درسطح افغانستان صورت نگرفته است.»

وی از نصاب تعلیمی موجود نیز شکایت نموده می افزاید : « نصاب تعلیمی کاملاً متفاوت از سویه وحال و هوای کودکان است و از ادبیات کودک هم درآن خبری نیست.که این ها همه دست به دست هم داده اند وزمینه های رشد کودکان را نامساعد ساخته اند.»

به گفته ي داكتران اگر كودك از نخستين مراحل زندگي از لحاظ رواني آسيب ببيند، تا آخر عمر ترسو، بي جرأت تنبل و ناكاره بار خواهد آمد. متأسفانه در خانواده هاي ما توجهي چنداني  به كودك نمي شود و كودكان به خاطر مسايل بسيار كوچك مورد لت و كوب قرار مي گيرند و براي شان حق داده نمي شود.

احمد صبور دانشجوي دانشگاه تخار با نگراني از حالت اسفبار كودكان در ولايت تخار برخورد هاي منفي اجتماعي را نكوهش نموده  مي گويد : « بسیاری از هموطنان ما وقتی سخن از كودكان خیابانی و  نان آوران كوچك به میان می آید با ذكر كلماتي  از قبيل اطفال بي سر و پا ، بي پدر ، بی ادب ،  و يا جملاتی از این گونه از خود رفع مسوولیت می كنند .» وي علاوه مي كند : « اگر این كودكان بی بهره از تربیت درست؛ و یا كثیف و بد لباس و اگرهای دیگر هستند،  بازهم جزیی از جامعه ي بشری هستند و از كنار آن ها بي اعتنا نبايد گذشت.»

محمد يعقوب نظري رييس كار و امور اجتماعي تخار با تأييد مشكلات موجود فراراه زندگي كودكان در ولايت تخار مي گويد : « پس از گذراندن سال ها جنگ ما شاهد وضعيت نا بسامان كودكان هستيم. تعدادي از اطفال از مكتب محروم شده اند، شمار ديگر به خاطر نان آوردن به فاميل مصروف كار هاي شاقه و شماري هم داراي زندگي خوب هستند.» رييس كار و امور اجتماعي در مورد كار هاي انجام شده در ارتباط به كودكان مي افزايد : « ما تا حد توان خود كارهايي را انجام داديم. به طور مثال ما در سطح ولايت دو كودكستان داريم كه در حدود ۳۰۰ طفل تحت آموزش و پرورش قرار دارند. به تعداد ۱۰۵ طفلي كه يتيم هستند در پرورشگاه يا دارالايتام با امكانات موجود نگهداري مي شوند.»

محمد يعقوب نظري همچنان مي گويد : « علاوه از اين موارد اداره يي تحت ( سي پن ) يا كار در مورد اطفالي كه در معرض خطر قرار دارند با داشتن ۳۰ عضو از نماينده هاي ادارت دولتي و غير دولتي ، در همكاري با ما،  جلسات و نشست هاي ماهوار خويش را داير مي كنند و در رابطه به اطفالي كه مشكل دارند به بحث و گفت و گو پرداخته و در جستجوي راه حل براي آنان مي شوند.» به گفته ي اين مقام رياست كار و امور اجتماعي تخار در حدود ۳۰ تن از كودكان دختر از طريق اين رياست در سال جاري در شهر تالقان و ۳۸۰ تن از دختران و پسران در حرفه هاي مختلف در ولسوالي هاي خواجه بهاالدين و چاه آب شامل آموزش هاي حرفوي ( خياطي ، گلدوزي و ترميم موبايل ) شده اند .

معضل كودكان  تنها به كشور ما و یا كشورهای جهان سوم محدود نمی شود ؛ بلكه  بر اساس اعلام  سازمان  جهانى كار ۶۴۲ میلیون كودك در جهان مشغول به كار هستند كه یك سوم آنان به خود فروشى و تجارت  مواد مخدر  و ۶۰۱ میلیون نفر دیگر به كارهاى قابل تحمل و تقریبا سبك اشتغال دارند. آمار رسمى این سازمان هم چنین نشان مي دهد كه ۱۲۷ میلیون كودك در آسیا، ۴۸ میلیون نفر در آفریقا، ۴/۱۷ میلیون كودك در آمریكاى لاتین، ۴/۵ میلیون نفر در كشورهاى غربى و ۲/۴  میلیون در كشورهاى اروپاى شرقى كار مي كنند.

 
 

مؤسس و مسؤول
سایت
محمد مهدی بشیر

سال تأسیس

۴ میزان ۱۳۸۶

  خورشیدی

26  سپتامبر 2007

  میلادی

Tel:0031644388706

spacer

spacer