.
spacer
بیاد داشته باشید که ۲۴ ساعت مستقل بوده ، مربوط هیچ گروه  و سازمان سیاسی در داخل و خارج کشور نمیباشد.

 

 
spacer
spacer
صفحه اول
افغانستان
سیاسی
تبصره بر خبر
معرفی چهره های فرهنگی
کتاب و کتابدوستان
مقالات جالب و پژوهشی
گفتگو ها
بیان حقایق
مسایل جهان و منطقه
طنز،نورانی ،ترجمان، بشیر
نمایشنامه ها
طنز
کارتونهای هژبر شینواری
آثار هنری بشیر بختیاری
باچه آزره تقدیم میکند
داستان
دنیای شعر و شاعران
اشعار حاجی محمد کاظمی
اشعار مرحوم استاد صابر هروی
اشعاراستاد غلام حیدر یگانه
اشعار قیوم بشیر
اشعار حشمت امید
اشعار انجنیر حفیظ اله حازم
اشعار نورالله وثوق
اشعار سجیه الهه احرار
اشعار فریده اکبری
اشعار صالحه وهاب واصل
اشعار محمد اسحاق " ثنا "
اشعار خواجه عبدالله احرار
اشعار نعمت الله پژمان
اشعار ودود فضلی
اشعار زهره صابر «هروی»
اشعار ظفر خان " اهتمام "
اشعار همایون شاه عالمی
اشعار و نوشته های سید محمد اشرف فروغ
جوانان
کودکان و نوجوانان
از دفتر خاطرات
معرفی کتابهای جدید
فرهنگ مردم
لهجه ها و اصطلاحات محلی
با کشور تان آشنا شوید
به مشکلات مردم توجه کنید
نقد بر کتاب ،مقالات، فلم و..
زن و زندگی - زن و مشکلات
جالب و خواندنی
مشاهیر جهان
هنری و فرهنگی
گزارشهای ولایتی
مطالب انتخابی و ارسالی شما

دوستان و نویسنده گان گرامی!

درصورتیکه خواسته باشید نوشته های تان در این سایت نشر شود میتوانید بعد از تیپ کردن آنرا از طریق

Word

به این ایمیل آدرس

mehdibashir@gmail.com

بفرستید

سایت ۲۴ ساعت از شما و در خدمت شماست.

استفاده از مطالب سایت ۲۴ ساعت با ذکر مأخذ آن آزاد است و ممانعتی ندارد

سایت ۲۴ ساعت را به دوستان تان ایمیل کنید تا آنها هم در مورد آن اظهار نظر کنند

قابل توجه نویسنده گان محترم !

مطالبی که برای نشر میفرستید و میخواهید که بنام مستعار نشر شود بهتر است خود را برای سایت ۲۴ ساعت معرفی کنید تا نوشته تان طبق میل تان نشرشود.

 

 
تفاهم برای صلح

مردم کشور ما لحظات سرنوشت سازی را می گذراند. عده یی از شخصیت ها، صاحب نظران، حلقات و سازمانهای سیاسی، اجتماعی و فرهنگی افغانی، با درک حساسیت و اهمیت و ضع موجود افغانستان و تحول آن در جهت تأمین  صلح، امنیت و ایجاد نظام دولتی مبتنی بر اصول و معیار های دموکراسی، مساعی و تلاشهای وطندوستانه یی را به راه انداخته اند که ما آنرا نه تنها مژده یی مسرت آفرین برای مردم مصیبت دیده افغانستان میدانیم، بلکه آنرا آغاز نیکو برای هر چه بیشتر بهم نزدیک شدن رشته های از هم متلاشی شده نهضت روشنفکری در کشور میشماریم که طی سالیان متمادی بالاثر عوامل و مظاهر نا مناسب، قسمآ یا جبرا از هم  گسسته و یا دور نگهداشته شده اند.

چنانکه از اظهار نظر ها و بر نامه های مطروحۀ سازمانها و نهاد های متذکره بر می آید، اصل تأمین صلح و امنیت سر تاسری، باز سازی کشور و ایجاد نظام سیاسی مبتنی بر اصول و معیار های دمو کراسی در خطوط اساسی بر نامه های آنها قرار دارد که این خود نه تنها نمود مسیر مطالبات و اهداف اساسی قشر آگاه و چیز فهم جامعه افغانی به سوی یک خط مشترک برای آینده کشور است، بلکه بیان این واقعیت نیز است که دیگر قشر و یا اقشار آگاه جامعه ما ، صرف برای    " صاف کردن میدان " با سره کردن و نا سره کردن، آنچه گذشته، خود را محصور نساخته میخواهد با مطرح کردن " راه بیرون رفت افغان شمول از مصائب "، عملا در تأسیس نظام سیاسی که بر رنجها و آلام مردم ما نقطه پایان گذاشته و دستیابی آنها را به مزایای جامعه مدنی تضمین کند، اثبات موثریت نمایند.

ولی چنانکه به ملاحظه میرسد، با و چود تغییر شرایط و متبارز  شدن اهمیت جدی و حیاتی، اتحاد نیرو های طرفدار صلح و دمو کراسی در افغانستان، هنوز هم ، چند گانگی ها و حتی اختلاف در میان این نیرو ها وجود دارد واین اختلاف نظر ها پیش از اینکه اساسی از تفاوت تاکتیک ها و روشها ی گونا گون سیاسی داشته باشد، بیشتر بنیادی از نا باوری دارد.

به عقیده من تا هنوز کار مشخص، لازم و قانع کننده برای رفع همۀ سو تفاهمات و یا مخاصمت های که جریانات گذشته خواسته و نا خواسته بر دوش مردم ما و منجمله نیروها و سازمان های سیاسی که نیز برخی از مردم اند، تحمیل نموده بود انجام نیافته است، زیرا اتحاد و انشقاق دو اصل متضادی اند که میتواند حدود و ثغور آن از یک جانب با تأمین اتحاد " وحدت ملی " قدرت عمل مردم یک سرزمین را به  دفاع از حاکمیت ملی تأمین واراده  آنها را در وجود ایجاد نظام سیاسی مبتنی بر اراده اکثریت تضمین نماید، وعکس آن انشقاق نه تنها یک عامل باز دارنده در زمینه های متذکره است، بلکه وسیله موثر نفوذ اجانب و اجرای برنامه های آنها برای اسیر کردن مردم یک کشور محسوب می گردد.

تاریخ معاصر کشور ما شاهد آن است که برای تخریش وحدت ملی مردم افغانستان، تلاشهای گسترده یی از جانب دشمنان مردم افغانستان به راه انداخته شد و این اغراض وقتی به سطح یک فاجعۀ ملی برای مردم افغانستان پر و بال باز کردن که جای فرهنگ تفاهم و تفکر سالم را فرهنگ تفنگ سالاری گرفت.

بلی، مردمی که طی سده ها در یک " پل و پلوان " با داشتن روحیه برادری و برابری، زرع می کردند و با پندار " حق خدا و حق همسایه " در غم و شادی دوستان و برادران هموطن خویش، خود را شریک میدانستند و بدون منسوب ساختن خویش به این ویا آن قوم، برادر وار در کنار هم میزیستند و با مراجعه به یک اصل پسندیده یی ملی که هنگام بروز اختلاف روی یک مسأله ، بر اساس " فرهنگ تفاهم " جرگه ها را تشکیل میدادند و بعد در تحقق تصامیم آن خود را بدان متعهد میدانستند، چی شد که یک باره در مقابل هم قرار بگیرند و تحت نام " مقابله و یا دفاع ! " از این و یا آن قوم دست آورد های مشترک فرهنگی و تاریخی خود را به نابودی بکشانند:

پاسخ واضع است، زمانیکه جای " فرهنگ تفاهم " را " فرهنگ تفنگ " بگیرد، مبرهن است که گروههای سلاح بدست برای حفظ پتانسیال جنگی و سرباز گیری در میان این و یا آن قوم جبهه میگیرند و به کمک دشمنان " وحدت ملی " افغانها با گرم نگداشتن تنور اختلافات میان آنها ، نان مطابق به میل خود را در آن میپزند.

از آنرو اختلافات میان اقوام افغانستان به سطحی که در عملکرد نظامی و سیاسی گروههای سلاح بدست و استثناء سیاسی تبارز یافت، اختلافاتی بود ایجاد شده از جانب دشمنان مردم افغانستان، نه اختلافی زادۀ سرشت اجتماعی و اتنیکی جامعۀ افغانی.

بناء در مقطع کنونی پالایش آن سنن پسندیده یی که توانسته است مردم مارا در لحظات دشوار کنار هم قرار دهد، اهمیت جدی کسب میکنند و آن رو آوردن به " فرهنگ تفاهم " و آرایش و پیرایش آن به مقتضیات کنونی اصول و معیار های جامعۀ مدنی است.

مبرهن است که نقش آگاهان سیاسی و علاقمندان اشتراک در حیات سیاسی کشور در باروری این فرهنگ و استفاده مؤثر از آن برای کوتاه و کوتاه تر ساختن فاصله میان نیرو های سیاسی افغانی نهایت جدی و قابل محاسبه است. البته مرام از تاء کید روی اتحاد عمل در جنبش سیاسی کشور این نیست که ما از همه سازمانها، نیروها و شخصیت های سیاسی کشور دعوت به عمل آوریم که هر گونه دگر اندیشی را کنار گذاشته، تحت یک برنامۀ واحد فکری برای ساختن افغانستان آینده دست به کار شوند.

چی از آنجا که ترکیب نیروهای اجتماعی در جامعۀ افغانی ناهمگون است، ناهمگونی تفکرات سیاسی و روشهای اتخاذ شده برای تحقق اهداف سیاسی، میتواند نیز ناهمگون و حتی متضاد باشد. البته این نا همگونی در کشور های که ثبات سیاسی دارند، باعث انکشاف و تحول اجتماعی ، سیاسی و اقتصادی نیز شده است که پروسۀ انکشافات سیاسی افغانستان در حال و آینده نیز نمیتواند از آن مستثنی باشد.

از آنست که در چنین روندی، اصل تفاهم با اصول آزاد اندیشی که مبنای بر پذیرش واقعیت وجود دیگران و اصول پذیرش دگر اندیشی دارد، انطباق مییابد.

بناء در شرایط کنونی با در نظر داشت نیاز های اساسی برای باز سازی سیاسی جامعه و سهیم ساختن افغانستان منحیث یک کشور مستقل و دارای پیشینۀ تاریخی، احترام به حقوق و حا کمیت ملی کشور های دیگر، ضرور است که بر اصل تفاهم و اهمیت آن در عرصه سیاسی، اهمیت جدی قایل شویم.

تفاهم اصلی است قابل درک به همه، ولی استفاده از اساسات این اصل در عرصۀ سیاسی ایجاب توضیحات بیشتر را مینماید، زیرا در پناه اصل تفاهم در سطح پرابلمها و مناقشات ذات البینی محلی، جهت کنار آمدن شریک ساختن سلیقه های متفاوت برای رفع یک مشکل و اتخاذ تصمیم و یا فیصلۀ واحد برای رسیدن به یک هدف، شیوه ها و روشهای عنعنوی وجود دارد، مثل جرگه های موسفیدان محل، جرگه های بزرگان یک و یا چند قوم، میانجی و پا در میانی شخصیت ها و افراد خیرخواه جهت حل منازعات در میان یک فامیل و یا یک محل، ولی این شیوۀ کار این جرگه ها، نشست ها و میانجیگری ها که نمیتواند بیگانه به روشها، اصول و اساسات تفاهم در سطح سیاسی باشد، روش های کامل و همه جانبه برای تفاهم در سطح سیاسی نیز شمرده نمیشوند. زیرا تفاهم در سطح سیاسی از نظر موضوع نیرو های سهم گیرنده ، هدف و وسعت عمل با تفاهم به شیوه های عنعنوی در سطح یک محل فرق میکند. بناء تفاهم در سطح سیاسی به مثابه وسیله ای رسیدن به هدف در دو زمینه مطرح شده میتواند:

اول، تفاهم به خاطر به مباحثه و مشاجره گذاشتن مجموع طرز دید ها، نظرات، مطالبات و پیشنهادات و همچنان مساعی برای شناسایی درک علل تفاوت های سلیقه یی و مرامی میان افراد و نیروهایی که در یک مقطع و یا یک مرحله برای نایل شدن به هدف واحد فعالیت دارند.

دوم، دیگرجستجو، مشخص ساختن تاکتیک ها، استراتیژیهای سیاسی، اجتماعی و اقتصادی و طرق اجرای آن به خاطر اجرای اهداف قبلا توافق شده.

در گام نخست، تفاهم منحیث آغاز ایجاد روابط فعال، زنده و اقناعی میان افراد و نیرو های دارای نظرات واحد ولی داشتن سلیقه های متفاوت در انتخاب شیوه های رسیدن به هدف های دور و نزدیک و انکشاف تفاهم تا سطح ایجاد با سازمان واحد سیاسی و همچنان تحکیم هر چه بیشتر وحدت سیاسی مبرمیت جدی دارد. همزمان با این مساعی در عرصه تفاهم، بروفق اصول و اساسات معمولی و پذیرفته شده ای تقاهم، ایجاد روابط متقابلا مفید، فعال و مطمئن با سایر نیرو های سیاسی که طبق ساختار اجتماعی جامعه، تفکر و اندیشه های متفاوت و یا حتی مخالف با ما دارند، اما تأمین صلح ، دموکراسی و ترقی اجتماعی را برای افغانستان امر ضروری و آرمانی برای خود میپندارند.

در این سطح، تفاهم دیگر یک شعار محض روی بر نامه نیرو های سیاسی نه، بلکه هدف است، هدف به خاطر از میان بر داشتن فاصله ها و یا کوتاه و کوتاه تر ساختن آن به خاطر ایجاد اتحاد ها و ائتلافهای سیاسی میباشد.

بناء درین مراحل، برای اینکه تفاهم در سطح یک شعار سیاسی باقی نماند و عملا به هدف ایجاد واقعآ یک جنبش وسیع ملی روشنفکری وارد کار زار سیاسی گردد، رعایت اساسات و اعتقاد به اصول زیرین برای علاقمندان و هوا داران پروسۀ تفاهم ضروری است:

1- داشتن روحیه انعطاف، توافق و پذیرش واقعیت وجود دیگران که خود نمود یک انسان شایسته در جریان کار سیاسی به خاطر جامعۀ دارای نظام دموکراسی میباشد.

2- باور کامل به ضرورت ادامه تفاهم در میان نیرو های سیاسی که تا کنون نسبت عوامل و مظاهر سیاست های داخلی و مداخلات خارجی قسمآ و جبرآ از هم دور شده اند.

3- صداقت در عمل به خاطر رفع نا باوری هاییکه بر اساس احساس بر تری خواهی و روحیۀ انتقامجویی هنوز در میان نیرو ها ی سیاسی محسوس است.

4- عمل آگاهانه و دقیق پلانیزه شده به خاطر اجرای تعهداتی که طی پروتوکولها و یا دادن قول و قرار با سایر نیرو های سیاسی عقد شده باشند.

5- مردود شمردن هرگونه سبوتاژ و حرکات زیر پرده به خاطر " یگانه مرد میدان شدن  ".

6- افشای به موقع اعمال منفی افرادی که آگاه و یا نا آگاه میخواهند ناقض اصل تفاهم در میان نیرو های سیاسی باشند.

7- نترسیدن از انتقاد و استفاده کردن سالم از انتقاد سالم و دوستانه جهت رفع سوء تفاهمات و نا باوریها.

8-  دفن کردن موضعگیریهای منفی و گرایشات  فردی و گروپی که خلاف اصل دموکراسی، عده یی از افراد برای ماندن در اریکۀ قدرت از عده یی افراد دیگر بدون در نظر داشت اصل شایستگی، آنها در مقامات ار آنها به خود و یا گروپ خویش قشر محافظوی ساخته بودند و یا میخواهند بسازند.

گرویدن به اصل تفاهم به معنی نفی "فرهنگ انتقامجویی " است. واقعیت انکشاف سیاسی در کشور های که مشابه به شرایط ما مرحله و یا مراحلی از جنگ داخلی را گذشتانده اند، نشان میدهد که تأمین تفاهم حتی در میان کسانیکه سالیان دراز در مقابل هم جنگیده اند، ممکن است.

اکنون در عده یی از کشور های افریقایی به وضاحت می بینیم که گروههای متخاصیم قبلی چطور عوض نشانه گرفتن سلاح به جانب یکدیگر، دست دوستی و هموطنی را بسوی همدیگر دراز و در یک صف واحد برای ازالۀ اثرات جنگ و برادر کشی، باز سازی و نوسازی کشور های خویش ادای رسالت ملی مینمایند.

ما معتقدیم که اگر در سطح گروهها و نیرو ها ی سیاسی که ادعا میکنند در سمت و سو دادن جامعه اثر دارند اگر تفاهم بر اساس اصول و معیار فوق صورت گیرد، دیگر نزاعی در سطح مردمان محل که قبلآ بر اساس اغراض دشمنان وحدت ملی مردم افغانستان به اصطلاح " تفرقه بینداز و حکومت کن " به وجود آمده بود، باقی نمی ماند و آنزمان است که زمینه برای سوق آرای عامه در ایجاد زعامت ملی فراهم میاید و مطمئنآ با سمهگیری فعال اکثریت اجتماع " اقوام و گروپهای اتنیکی " در ایجاد حکومت قانون، دموکراسی تآمین میشود و در پناه این اصل است که دیگر پناهی به عناصر خود غرض چهت جبهه گیری در میان این و آن قوم باقی نمی ماند.

روی رسالت ووجایب روشنفکران افغان درین زمینه به خاطری تاءکید صورت گرفته است که در کشور فقر زده افغانستان که سطح سواد قریب به صفر است، روشنفکران در ساختار جامعه یک اقلیت محدود اند که در طول تاریخ کشور از عوامل و مظاهر بیسوادی در جامعه یکسان متضررشده اند. از جانب دیگر روشنفکران افغان که با ساختار اتنیکی، اجتماعی و محلی جامعه پیوند دارند در ترویج و ایدیالهای روشنفکرانه که منجر به انکشاف آگهی ملی در جامعه گردد، نقش اساسی دارند که این امر در واقعیت خود عامل مؤثری برای تآمین و تعمیم وحدت ملی میان اقوام مختلف کشور میگردد.

لذا روشنفکران آگاه میتوانند با اتکاء به سایر اقشار جامعه این اعتماد را به وجود آورند که قدرت دوامدار و ادارۀ امتزاج یافته به روند انکشاف جامعه نه از راه توسل به زور، بلکه از راه تفاهم و دموکراسی بدست آمده میتواند و بس.

درمحمد وفاکیش

 
 

مؤسس و مسؤول
سایت
محمد مهدی بشیر

سال تأسیس

۴ میزان ۱۳۸۶

  خورشیدی

26  سپتامبر 2007

  میلادی

Tel:0031644388706

spacer

spacer