.
spacer
مطالبی که در این صفحه نشر میشود عقاید نویسنده گان محترم آن است و نظر ۲۴ ساعت نمیباشد.
 
spacer
spacer
صفحه اول
افغانستان
سیاسی
تبصره بر خبر
معرفی چهره های فرهنگی
کتاب و کتابدوستان
مقالات جالب و پژوهشی
گفتگو ها
بیان حقایق
مسایل جهان و منطقه
طنز،نورانی ،ترجمان، بشیر
نمایشنامه ها
طنز
کارتونهای هژبر شینواری
آثار هنری بشیر بختیاری
باچه آزره تقدیم میکند
داستان
دنیای شعر و شاعران
اشعار حاجی محمد کاظمی
اشعار مرحوم استاد صابر هروی
اشعاراستاد غلام حیدر یگانه
اشعار قیوم بشیر
اشعار حشمت امید
اشعار انجنیر حفیظ اله حازم
اشعار نورالله وثوق
اشعار سجیه الهه احرار
اشعار فریده اکبری
اشعار صالحه وهاب واصل
اشعار محمد اسحاق " ثنا "
اشعار خواجه عبدالله احرار
اشعار نعمت الله پژمان
اشعار ودود فضلی
اشعار زهره صابر «هروی»
اشعار ظفر خان " اهتمام "
اشعار همایون شاه عالمی
اشعار و نوشته های سید محمد اشرف فروغ
جوانان
کودکان و نوجوانان
از دفتر خاطرات
معرفی کتابهای جدید
فرهنگ مردم
لهجه ها و اصطلاحات محلی
با کشور تان آشنا شوید
به مشکلات مردم توجه کنید
نقد بر کتاب ،مقالات، فلم و..
زن و زندگی - زن و مشکلات
جالب و خواندنی
مشاهیر جهان
هنری و فرهنگی
گزارشهای ولایتی
مطالب انتخابی و ارسالی شما

دوستان و نویسنده گان گرامی!

درصورتیکه خواسته باشید نوشته های تان در این سایت نشر شود میتوانید بعد از تیپ کردن آنرا از طریق

Word

به این ایمیل آدرس

mehdibashir@gmail.com

بفرستید

سایت ۲۴ ساعت از شما و در خدمت شماست.

استفاده از مطالب سایت ۲۴ ساعت با ذکر مأخذ آن آزاد است و ممانعتی ندارد

سایت ۲۴ ساعت را به دوستان تان ایمیل کنید تا آنها هم در مورد آن اظهار نظر کنند

قابل توجه نویسنده گان محترم !

مطالبی که برای نشر میفرستید و میخواهید که بنام مستعار نشر شود بهتر است خود را برای سایت ۲۴ ساعت معرفی کنید تا نوشته تان طبق میل تان نشرشود.

 

 
طبیب بگو مرض من چه و چاره ام چیست ؟

نوشته : دوکتور محمد سعید « سعید افغانی »

طبیب بگو مرض من چه و چاره ام چیست ؟

« قسمت سوم »

علامه دوکتور محمد سعید « سعید افغانی»
علامه دوکتور محمد سعید « سعید افغانی»
مریض :   محترما ؛  صحبت  با شما  دقت  و کنجکاوی  من را  اضافه  کرد  ،  از  آن  وقتیکه  تحت  تاثیر تحلیلات شما واقع  گردیده ام ؛  همیشه  به اسباب و علل  حوادث و موضوعات متوجه  میگردم . حتی  فعلآ  عفوه و اجازه میخواهم  که نکات ضعیف  و محل اعتراض صحبت  قبلی  شما را به عرض رسانم ! البته  اگر اشتباهی  کردم ، امید است  به  اشتباهم  متوجه  گردانید.

ــ شما فرمودید: «  این نوع  هیجانات  شما خطر دا رد ،  میترسم  این هیجانات شما افراطی  نگردد» !

سوال : معلوم کرده نتوانستم  که کدام نکته از اظهارات من هیجانی  بوده و خطری آن چه خواهد بود ؟

طوریکه شما گفتید میترسم  این هیجانات شما  افراطی  نگردد ،   دلیل  بر آن است  که  هنوز  از جاده اعتدال  خارج  نشده ام ،  بهر صورت  اظهارات شما  مغشوش  و قابل استیضاح  میباشد .

ــ شما فرمودید : « باید  مایوس نباشید  و حساب  معالجه  امراض  خود را  چنان در نظر  بگیرید  که  به حساب معالجوی  شما ، مکروب  های  ضد صحت شما هم  واقعیت  پیدا  کند  و  حتی  اگر مکروب  را هم  به  نام  مکروب یاد  نکنید  »

سوال : اگر چه  توصیه شما  راجع  به عدم  مایوسی ام قابل  ستایش است  و باید  من  و معلولین  دیگر امراض اجتماعی از مقابله و مجادله در مقابل حوادث  روزگار شکست نه  نمایم .   ولی !   اگر حساب مقابله و مجادله  درست نباشد ،  باور کنید  که  حتمآ به  شکست اجتماعی  مواجه خواهیم  گردید .

نکته  حساس  نزدم همین است که من درحساب مقابله و مجادله خود و رفقایم  اعتراضات  دارم ، چنان اعتراضات   که  حتی حیرانم  چطور به سمع و قناعت آنها رسانده  بتوانیم ؟

اینکه فرمودید  حساب معالجوی  خود را  چنان مخفی  نماید  که  بحساب  معالجوی  شما  مکروب های ضد  صحت شما هم  واقعیت پیدا نکند ؛  بخیال  من این فرمایش شما  خیال و محال است !  مخصوصآ در این عصریکه هیچ  چیزی پوشیده  نه میماند  و نیز این  نوع  احتیاط ها  از قبیل احتیاط  های محض تلقی  میشوند  و شاید به انتظار این نوع  فرصت  سالها موفق  بخدمت  واقع  نگردیم  .

البته  تکتیک های  باید عاملانه باشند و اگر فرضآ عاملیت  مؤفق  به مستور ساختن پلانها  نه گردد باید  این  نوع  محاسبه را بیشتر در حساب خود داشته ،  کوشش نمایم   که حرکات  پلانهای  تطبیقی  مایان راز منفعت عامه  را بخود داشته  باشند .

و اینکه نمیخواهند مکروب ها را بنام مکروب یاد کنید ؛ میترسم چانسی  طرفداری ذهنیت عامه  را  از دست خواهید  داد  و اگر بد  را از ترس  بد  نگوید ؛  شاید  خوب را هم   از ترس  خوب  نگوید  !  که در این صورت هیچ  حرکت اصلاحی از شما متصور نخواهد  بود و از احتیاط  های  شما استفاده های  سؤ  بعمل  خواهد آمد .

ــ  شما بصراحت گفتید  که بابد  ساده  و خوش  باور نه  باشم  ؛  مگر من  بصراحت  لازم  میدانم   که  بگویم  :  محتاط زیاد هم  باید  نباشم  و از سایه خویش  نه ترسم  !  

درصورتیکه  خاین  ملی  و خاین  اخلاقی  نباشم  و عزم  من  برای  خیر و منفعت عامه  باشد ،   چرا بترسم  و  برای چه  به  این  نوع  زندگی  مفلوک  دوام  دهم .  باور داشته باشید  که من از این  زندگی مفلوک مرگ را به صد مرتبه  ترجیح  میدهم ،  ما چه داریم  که در هراس باشیم . 

افسوس :  زندگی  تباه ،  تاریخ  تباه و موجودیت ملی  و اخلاقی  در خطر مدهش دیده میشود  و اگر در چنین مراحل از احتیاط  کار میگریم ،  باید  قبول کنیم  که  مسؤولیت آینده  بدوش همه ما خواهد  بود.  

شما میترسید که کار را نا کرده مورد حمله اغیار قرار نگیریم ! من میگویم  : حمله اغیار در هر حالت محسوس و ممکن   است .  ولی  :  باید گفت که  تعقل سالم  و تدبیر منطقی ،  معالجه  آن است !   البته با تفاهم ، اتفاق ،  صداقت و اعتماد جانبین میتوان از حمله اغیار جلوگیری کرد و ذهنیت عامه را مقابل  اوضاع  نا معقول  بشور آورد  .

شما به فکر امتیاز اشخاص صالح  و خبیر میباشید که  باید من  تنها  با  اشخاص صالح  و خبیر مفاهمه  داشته  باشم  ،  ولی ؛  من  صالح  و نا صالح  را همه اولاد  خاک  عـزیز  دانسته ، کوشش  میکنم .

طبیب : مریض قابل عاطفه را باید عاطفه نمود !  اگر چه همه مریضان  اجتماعی  ولو  به  هر  نامیکه  یاد میشوند ،   به نزد من  قابل عاطفه  اند .

 مگر؛  در جمع  مریضان ، مریضانی دیده  میشوند  که  مرض  آنها  از مرض  دیگران  نشات کرده و این نوع  مریضان  بیچاره ،  چاره یی  ندارند که  یک قدم  از مریضان اجتماعی  خویش  گوشه  گیری نمایند و اگر  گوشه گیری نمایند حتمآ مواجه به مسوولیت تاریخی  میگردند ، شما بگوئید چاره چیست ؟

پدر مریض ، پسر مریض ، برادر مریض و قوم و قبیل  از دردها شکایت دارند !   بلی  ؛   شما انصافآ دقت فرمائید ،  که در این  فضآ ی  نا مساعد  چه باید  کرد ؟

لفاظی  با اندازه آخر حقایق را سر چپه ساخته ، تحلیل و تشخیص درست و تداوی  صحیح  و ضروری وجود  ندارد  و انصافآ غور نماید  که  اشتباهات  تا به کدام  سرحد  صعود کرده و اظهارات تا  به کدام  درجه  منحرف دیده  میشوند ؟  بلی ؛  بگوئید که رقاصان اجتماعی  به چه نوع  رقاصی  ناموزون اقدام  نموده و صدا های  مخلصانه تا به  کدام  حد  بی تاثیر میماند  ؟

 آیا ؛  واقعآ  قدرت کار بدست اشخاص مخلص و معقول است و یا  این نوع  بیچاره گان شب و روز به مشکلات مواجه نیستند ،  معنویات و موجودیت  خود را از دست نمیدهند ؟

پس بنابر اشارات فوق الذکر از کنجکاوی شما تشکر مینمایم  و به تنقیدات شما حاضرم که  تبادله افکار را بمیان آرم .

ــ بلی ،  من گفتم :   میترسم  هیجانات شما  افراطی  نگردد  و از این ناحیه خطری بشما مواجه  نگردد و اگر به یاد داشته باشید ، گفته  بودم :  « تشکر از احساس پرشعور شما  ؛  تحلیل شما درست و شعور شما از احساس ملی نشآت کرده  »  !!!    پس  بدین اساس  بشما  اعتراض واقعی  ندارم ،  تنها  اینکه آرزو  دارم  بهتر خواهد  بود  که برای  تداوی مریضان  اجتماع  با ما از راه  غیر احساساتی همکاری نمائید  نه  اینکه کلمات افسوس ، صد افسوس و امثال  آن را  بمیان  آرید .

وعده نا عاقبت اندیش را به مخاصمه ومجادله برعلیهه خویش حاضرگردانید زیرا این وعده را همزمان  همیشه برای جلوگیری از زحمت های اجتماعی از بهانه جوی کار میگیرند  و صلحآ  و عناصر صالح ملی را به  تهمت ها مواجه  میگردانند .   

بنآ مصلحت دانستم که بشما توصه نمودم  و خواستم از شر آنها  نجات داشته باشید  و موفقانه  به اهداف اصلاحی خویش خوبتر رسیده  بتوانند.

ــ تحلیل شما راجع باینکه مکروب را بنام  مکروب یاد میکنید  و ذهنیت عامه را اصلاح مینمائید درست  و بجا است  و آرزوی  من هم همین است که  باید در اجتماع  حس تمیز ، خوب  و بد  تقویه  گردد.

مگر؛  باید  که  این نوع  حرکت را عاملانه  پیشرفت دهید  تا  نشود  کار را نا کرد ه به ناکامی  مواجه گردید . درست  است  که  ناکامی  هم  تآثیری  دارد  ،  ولی  ؛  تآثیر آن  به  نگاه  من  به  ا ندازه  تآثیر کامیبابی  دیده نمیشود .  

زیرا ؛  اگر ناکامی  عبرت را بمیان  میاورد ، خسته کننده  هم است !  و  کامیابی  اگر اغفال  را  گاهی بمیان میاورد ،  تشویق  کننده  بوده  و معنویات را تقویه  میدهد .

خصوصآ  در جوامعیکه  یآس  و ناامیدی  قوس ارتقای  خود را  می پیماید  ، در چنین جوامع  اگر  در راه خدمات اجتماعی  چند تنی  ازعناصر صالح ملی  به  ناکامی  مواجه  گردند  ، امید بهبودی  کاسته  خواهد  گردید .

من  نمیگویم   شما از ناکامی  با اندازه ی  در هراس  باشید  که  از افراط  هراس ،  اقدام  به  کاری  نه  کنید ،  بلکه ؛ مقصد  من  واضح  است  که  شما  باید  جوانب  موضوعات را  با  دقت  نگرانی  داشته  باشید .  و اگر شما  از ناکامی  نمیترسید  و فرضآ  تمام  جوانب را هم  درنظر داشته  باشید  باز هم  به  مخلصان  خویش  اجازه  دهید ،  تا  شما  را  به  عواقب  متوجه  گردانند .

پایان قسمت  سوم

دکتور محمد سعید  « سعید افغانی »

مورخ   ۲۲ قوس ۱۳۵۰ هجری شمسی ـ کابل  

 
 

مؤسس و مسؤول
سایت
محمد مهدی بشیر

سال تأسیس

۴ میزان ۱۳۸۶

  خورشیدی

26  سپتامبر 2007

  میلادی

Tel:0031644388706

spacer

spacer