.
spacer
مطالبی که در این صفحه نشر میشود عقاید نویسنده گان محترم آن است و نظر ۲۴ ساعت نمیباشد.
 
spacer
spacer
صفحه اول
افغانستان
سیاسی
تبصره بر خبر
معرفی چهره های فرهنگی
کتاب و کتابدوستان
مقالات جالب و پژوهشی
گفتگو ها
بیان حقایق
مسایل جهان و منطقه
طنز،نورانی ،ترجمان، بشیر
نمایشنامه ها
طنز
کارتونهای هژبر شینواری
آثار هنری بشیر بختیاری
باچه آزره تقدیم میکند
داستان
دنیای شعر و شاعران
اشعار حاجی محمد کاظمی
اشعار مرحوم استاد صابر هروی
اشعاراستاد غلام حیدر یگانه
اشعار قیوم بشیر
اشعار حشمت امید
اشعار انجنیر حفیظ اله حازم
اشعار نورالله وثوق
اشعار سجیه الهه احرار
اشعار فریده اکبری
اشعار صالحه وهاب واصل
اشعار محمد اسحاق " ثنا "
اشعار خواجه عبدالله احرار
اشعار نعمت الله پژمان
اشعار ودود فضلی
اشعار زهره صابر «هروی»
اشعار ظفر خان " اهتمام "
اشعار همایون شاه عالمی
اشعار و نوشته های سید محمد اشرف فروغ
جوانان
کودکان و نوجوانان
از دفتر خاطرات
معرفی کتابهای جدید
فرهنگ مردم
لهجه ها و اصطلاحات محلی
با کشور تان آشنا شوید
به مشکلات مردم توجه کنید
نقد بر کتاب ،مقالات، فلم و..
زن و زندگی - زن و مشکلات
جالب و خواندنی
مشاهیر جهان
هنری و فرهنگی
گزارشهای ولایتی
مطالب انتخابی و ارسالی شما

دوستان و نویسنده گان گرامی!

درصورتیکه خواسته باشید نوشته های تان در این سایت نشر شود میتوانید بعد از تیپ کردن آنرا از طریق

Word

به این ایمیل آدرس

mehdibashir@gmail.com

بفرستید

سایت ۲۴ ساعت از شما و در خدمت شماست.

استفاده از مطالب سایت ۲۴ ساعت با ذکر مأخذ آن آزاد است و ممانعتی ندارد

سایت ۲۴ ساعت را به دوستان تان ایمیل کنید تا آنها هم در مورد آن اظهار نظر کنند

قابل توجه نویسنده گان محترم !

مطالبی که برای نشر میفرستید و میخواهید که بنام مستعار نشر شود بهتر است خود را برای سایت ۲۴ ساعت معرفی کنید تا نوشته تان طبق میل تان نشرشود.

 

 
طبیب بگو مرض من چه و چاره ام چیست ؟

نوشته : دوکتور محمد سعید « سعید افغانی »

طبیب بگو مرض من چه و چاره ام چیست ؟

علامه دوکتور محمد سعید « سعید افغانی»
علامه دوکتور محمد سعید « سعید افغانی»
مریض ...  اف ...  میسوزم  و بالای  قلب  و مغزم  فشار و حملات  شدید  میاید ، تصور میکنم  حالت   نزع  باشد.

 آه ... افسوس ...   دنیا بنظرم  تیره است،  حتی  نمیدانم   چه  باید  گفت ... احساس  و  شعورم  تحت  درد های متمادی  نمیتواند و ظایف  خویش را بخوبی  انجام  دهد  پس  چه  باید کرد ؟

طبیب : از چند یست  که با این  مرض  مبتلا  شده اید ؟

مریض :  سالهاست که بی علاج  مانده ام .

طبیب : شما چرا به طبیب مراجعه  نه  کرده اید ؟

مریض :  سراغ  نداشتم  و اینک  بشما مراجعه  کرده ام .

طبیب :  تعجب !

مریض :  یعنی  شما هم علاج  نمیتوانید ؟

طبیب :  بلی !  من  هم !   در این  مرحله  چه  باید  کرد  ؟  مگر  با   این  هم   کوشش  میکنم   که   حتی المقدور  مسؤولیت  خویش را در مقابل  شما و همنوعان  د یگر  خود   بجا  آورده   بتوانم .  

من تعجب میکنم ؛  که  شما  چرا در مراحل  اولی  مرض ،  به  تشخیص  و معالجه آن  نمیپردازید.

مریض : من  گفتم ،  سراغ  نداشتم و اینک بشما مراجعه  کرده ام .

طبیب : معاینات  لابراتوری  لازم  است ،  باید  مواد  غایطه  و خون  شما  معاینه  گردد   و عکس گیری تمام اعضای  بدن  شما لازم  دیده  میشود. 

مریض : برای  فعلآ چه باید  کرد  ؟   آیا  کدام  مُسَکِن لازم  است؟  آیا  شما  باور دارید  که تا  وقت تکمیل این  نوع  معاینات  زنده  میمانم  و یا نه ؟ 

خیر ؛  آیا شما  یقین  دارید  که لابراتور های  شما صحیح  است و وسایل  معاینات  شما  مواد غایطه  و خون مریض را  بخوبی  تشخیص  کرده  میتوانند ؟

آیا شما  باور کامل  دارید  که عکس گیری  مریض  بطور  صحیح   و درست  کرده  میشود  و نتیجه  را  یقینی  معرفی میکنند و یانه خیر؟

طبیب :  من  به  دوا های  مُسَکِن   شدیدآ مخالف  میباشم  !   میخواهم  علاج  اساسی   باید   کرده  شود ؛   زیرا  استعمال  دواهای مسکن اگر چه علاج   فوری است،  مگر با آنهم  مقاومت مرض را شدیدتر میسازد.

بلی !  من  مسکن را در حالت  خطر با اندازه  ضرورت  طرفدار میباشم ؛ مگر نباید  دوا های مُسَکِن  را بدون  ضرورت  استعمال  نمود .

مریض  :  شما گفتید  که آیا  شما باور دارید  که تا وقت  تکمیل  این نوع  معاینات زنده  میمانم  و یا نه خیر ؟

جواب :  باید   مایؤس   نباشید  !  زیرا  یکی از نام های  مرگ ،  مایؤسی هم است  و شما از  طبیب  همینقدر  امیدوار باشید  که او  وظیفه اساسی  خویش را  بصورت  درست انجام  دهد .

بلی  :  حق  دارید  که معاینات شما  باید  وقت طولانی  را دربر نگیرد  و آنانیکه با این  نوع  معاینات  موظف اند ،  باید وظایف خویش را بدرستی انجام دهند و... وظیفه  من  همینقدر است که با آنها  نیز توصه نمایم !

من باور دارم  که  شکایت  شما تا  حدی هم  بجا ست ،  مگر  با  این  هم  مایوس  نباشید  و اگر  به  مقابل  شما دیگران   وظایف  خویش را بخوبی انجام  ندهند ،  حتمآ به  مشکلات  مواجه  شدنی اند .

مریض :  من  بشما  مراجعه  کرده ام  و  شما  به  دیگران ! آنانیکه  شما  آنها  را  از  من  خوب تر میشناسید  حواله میدهد !   توصه های  شما  قابل  قدر است ،  مگر  کاشکی تنها  توصه های شما با آنها  تاثیر وارد میکرد.

درست  است  باید  هرکس  وظایف  خویش  را بشناسد ؛  مگر  فعلآ  در شرایط   موجوده   وظایف  خویش  را نمیشناسند ،  پس چاره چیست و چه باید کرد؟

اینکه  گفتید که « اگر آنها وظایف  خویش را بخوبی آنجام  ندهند  حتمآ  به  مشکلات   مواجه  شدنی اند  »   نه فهمیدم !  یعنی  چطور ؟؟

 طبیب :  معلوم  میشود که اعصاب  شما  تحت مرضیکه  شامل  حال  شما است  گیر آمده  ،  مگر  با این هم غنیمت است که حوصله مجادله را بکلی از دست نداده اید ، بنآ امید است که  وضع  کنونی  را مبدل  سازید.    ولی ؛   شرط این است که بر نصایای  اطبآ  مجرب عمل کنید ، من میدانم  که اوضاع  اجتماع  نورمال نه  بوده و خشکی هوا  و قلت مواد  اولیه تشنج  افکار  را بعمل  آورده  و بی نظمی  حیاتی حکمفرماست !   

بلی ؛  چنان بی نظمی که مثال آن دیده   نمیشود ،  بر صدای  مخلصانه  در این  مرحله  تاثیری  مثبت را  با  آسانی  پیدا نمیکند .

بلی ؛  چنان  بی نظمی که  اگر  جلوگیری  عاملانه از آن  کرده  نشود ،  خطر شدید اجتماعی  از آن حتمآ متصور است و متأسفانه اکثرآ آوازهای اصلاحی هم  به مثل   تیل  پطرول  است  و لمبه ها  را  تقویه  میگرداند .

خود سری  با اندازه  آخر  رسیده  و جارو  جنجال  زیاد  مردم  منجربه فیصله های عقده دار گردیده، شعوری است  بی نتیجه  و درمانی است بی سود و بی فایده ،   مگر با این  همه  چه باید  کرد ؟  

بفکر من مایوسی  خطاء است !  بلکه باید مجادله عاقلانه  بمیان اید  و مریضان دردهای  اجتماعی  و حیاتی  باید در بین  خویش  به  فیصله عاقلانه  متوصل  شوند ، اگر  چه  من  باور دارم  که  اگر اطبا  وظایف  خویش را به  خوبی انجام  ندهند  حتمآ  به  مشکلات  مواجه  شدنی اند .  

بلی :  باور کنید  که حساب  و کتاب آمدنی است  ، این  محاسبه را تاریخ  نشان  داده  و جریان حیات به اثبات رسانیده   که مجرمین  اجتماع  آخر به  کیفر اعمال  خویش  رسیده اند .   جبر تاریخ   حتمآ  تغیر و تبدیلی  را بمیان  میاورد و جریان  بی نظمی ها  آخر به  خود  پایانی  دارد .

باور کنید ؛  آنانیکه  دیده و دانسته  اوضاع را تیره  ساخته حتمآ  در آتش  در داده گی  خویش  بریان خواهند  گردید  ،  شما یقین  کنید  که  من میدانم  شما بمن مراجعه  کرده اید  و از من  امیدی  دارید.  

مگر من هم از شما  امید دارم   که شما را  بدیگران حواله  میدهم  و آن عبارت  از این  است که شما دیگران  را   حتمآ  وادار  به  مقاومت  و به  صبر و عاطفه  سازید   و اگر  شما  در مقابل  تباه کاران مقاومت نمیکنید ،  پس باید  امید نداشته باشید  که چاره اساسی  مرض  شما  به  میان آید .

 شما باید ملتفیت باشید که اگر علاج اساسی تیره گی  هوا،  بشکل اساسی کرده  نشود  حتمآ  سلسله حیات خود را خاتمه  خواهند   دهید  ، پس چاره اساسی  همین  است  که  از همه اولتر مریضان  باید  به  علاج  اساسی  خویش  یپردازند  و اطبآ را  مجبور  سازند  که  در وظایف  محوله  خویش  سهل انگاری  و اختلاس  نه  نمایند .

مریض :  بلی  فهمیدم  که شما  به من  چه  نوع  توصیه  می فرماید  ، مگر توصیه  شما  احتیاج  به  مجادله طولانی  دارد و این  مجادله  باید  در فکر  مریضان  اجتماع  تولید شود ،  ولی ؛  نمیدانم  که مسوولیت  تولید  کردن این احساس  بدوش  کی  خواهد  بود ؟

طبیب : مسوؤلیت  پیدا کردن  شعور نسبت  به  اجتماعی ، بدوش آنانی است که توان  و قدرت  بدست دارند و از صلاحیت و خدمات شایان خویش لاف  میزنند  و عقول ساده  را فریب  داده  و با این  همه  بی نظمی ها   به عیاشی  خود  ادامه میدهند .

شما  خود  متوجه  حال  گردید  که  اوضاع  اجتماع  ما  چطور است ؟  این  مردم  بیچاره  محتاج  به لقمه نان و در حالت  تشنگی   به امید  آب آشامیدنی  زلال  را ، آب  تصور میکنند .

این مردم  مظلوم  همه  قوا  و استعداد های  ملی  و بشری را از دست  داده  قادر نیستند  که از منابع  ثروتی  خویش مستفید  گردند ،  پس چاره چیست و چه باید کرد ؟

آه  و فریاد  سودی  ندارد ،   زیرا ؛ عواطف به  مقابل  اظهار  فریاد   معافیت  پید ا کرده  ،  منطق و استدلال چلش  ندارد .   در  مردم  حوصله  مطالعه  و شنیدن  نیست  و اصحاب  قدرت  بدست  اوردن  قدرت  و با حمایه آن  را از راه منطق و استدلال  به هیچ  کاری  نمیدانند ،  چنانچه قدرت بدست یک عده یی   محدود ارتجاع  پسند  و بوالهوسان افتیده و آنها  اهلیت و کفایت  هیچ  ندارند .

 از قواره ها  و سیما  مردم  و از مطالعه  نبض اجتماع معلوم  میشود که هنوز هم اقدام  با اصلاحات  اجتماعی  در کله های  پخته و با  تجربه  سراغی  ندارد  و اکثر شخصیت های کاذب به مقدرات  مردم  بازی طفلانه  مینمایند و اگر  واقعآ حرکت اصلاحی و ارتقای مدنظر  باشد و محاکمه واقعی  مرتکبین  تیره گی این اوضاع  بمیان آید ،  زیرا این معلول  مولد  تخریبات  سالیان  دراز  بیکاری و بی کفایتی   بوده  که علتش  عده یی  از مجرمین  غیر قابل العفو  میباشد .

به یاد دارم  و فراموشم  نمیشود که  بار ها با یکی از بوالهوسان  مقتدر صحبت  داشتم و من همیش با  او از احوال مریضان  اجتماعی  خویش  نالش  میکردم ، مگر در نتیجه  بجای اینکه  به اصلاحات اجتماعی  متوجه  شود   باعث  ا‌‌ذیت  بی موجب  من  گردید  و چندی  بعد  به  سزای اعمال  نا عاقبت اندیشانه  خود رسید و تاریخ  سو رفتاری  او را  در اذهان  مردم  ثبت و بدون جریان محاکمه محکوم  گرید.

مردم آرزومند محاکمه او بودند ، مګر او به  لطایف الحیل  توانست   که از  رسوایی  محاکمه  قانونی خود را خلاص کند.

 من  باور دارم   که آخر  مردم   پی میبرند  که  آنهایکه  بالباس  و مود  خود  را  آراسته   میسازند   در  واقع  شخصیت های  کاذب اند  و نمیتوانند  درد های  اجتماعی  را معالجه  اساسی نمایند ،  مگر خوف  و ترس  دارم  که این اندیشه  باعث از دست  دادن  فرصت مساعد  نگردد ،  که در آن  صورت  پشیمانی  سودی   نخواهد   داشت .

پایان قسمت  اول

دکتور محمد سعید « سعید افغانی »

مورخ ۸ سنبله ۱۳۵۰ هجری شمسی ـ کابل

 

 
 

مؤسس و مسؤول
سایت
محمد مهدی بشیر

سال تأسیس

۴ میزان ۱۳۸۶

  خورشیدی

26  سپتامبر 2007

  میلادی

Tel:0031644388706

spacer

spacer